Role of education and cultural policies in the social constructon of the european union

Abstract

Avrupa bütünlesme süreci bazı zorluklarla karsılasmasına ragmen gerek genisleme gerekse de derinlesme politikalarıyla yoluna devam etmektedir. Bu bütünlesme süreci içinde parasal birlik ve tek pazar tam basarıya ulasılmıs alanlar olarak öne çıkmaktadır. Ancak bu iki politika alanın gölgesinde kalan pek çok konu da Avrupa Birligi’nin (AB) gelecegini sekillendirmektedir. AB özellikle Maastricht antlasmasıyla politika alanlarını genis bir yelpazeye yaymıstır. Bu alanlardan ikisi olan egitim ve kültür özellikle günümüz de AB ve kamuoyunda tartısılan, insanların veya toplumların bütünlesmesi ya da uyumu nasıl saglanacaktır sorusuyla yakından ilintilidir. Bu sorun AB Anayasasının referandum süreci ve sonrasında yasanan basarısızlıkla daha da önem kazanmıstır. Üye ülkelerin toplumları ile AB’nin kurumları arasındaki kopukluk ve uçurum referandumla ilgili tartısmalarla iyice gün yüzüne çıkmıstır. Egitim ve kültür politikalarının AB içinde iki önemli amacı oldugu söylenebilir. Bunlardan ilki kendi alanları dogrultusunda hedeflerini gerçeklestirmektir. Bu hedefler kısaca belirtmek gerekirse egitim alanında Avrupa yüksek ögretim alanı projesini hayata geçirmek, kültür alanında Avrupa’nın sahip oldugu ortak kültür mirasına sahip çıkmak ve bunu yaymaktır. Bunların dısında yukarıda sözü edilen egitim ve kültür politika alanları ikinci bir amacı üstlenmistir. Bu görev AB’nin ilk defa Tindemann raporunda açıkça dile getirdigi ‘Avrupa Toplumu’ yaratma projesidir. Egitim ve kültür alanları içinde baslatılan ögrenci degisim programları, ögrenci hareketliligi aktiviteleri ya da kültür programları egitim ve kültürün yanı sıra toplumların birbirleriyle kaynasmasını, daha yakından tanımasını ve müsterek bir çatı altında olduklarını sürekli hatırlatma ve ‘biz’ duygusu içinde hareket etmelerini saglamaktır. Bu sebeple bu tez de ortaya konan egitim ve kültürün sadece kendi alanları içinde sınırlandırılmaması gerektigi aksine çok daha genis ve önemli bir amaca hizmet ettiginin altı çizilmistir. Ayrıca egitim ve kültürün AB içindeki yeri ve öneminin yanı sıra uluslararası boyutu ve AB’nin üçüncü ülkelerle olan isbirligi anlatılmıstır. Öyle görünüyor ki AB’nin özellikle gelecekteki hedef ve beklentileri çerçevesinde ve Lizbon stratejisi geregince ‘dünyadaki en rekabetçi ve dinamik bilgi tabanlı ekonomisi’ olma yolundaki hedefi bu iki politika alanını yakın zamanda daha da önemli kılacaktır. iAs a dynamic and ongoing process European integration has faced many difficulties so far. Nevertheless through widening and deepening policies the European Union (EU) tries to expand its competence in different policy areas. Two of these areas, namely education and culture have close links within today’s highly debated subject of ‘integration of the people’ within the EU project. The aim of this thesis is to analyze the role, the effects and the aims of the education and cultural fields in creating the ‘peoples of Europe’ project. While in the field of education the EU pursues the aims of Bologna Process to establish European Higher Education Area until 2010, closer cooperation and protecting the common cultural heritage that Europe owns are the main concerns of the cultural policy. Besides these aims, these two policy areas also support the efforts to create the ‘peoples of Europe’ project which was for the first time introduced in the Tindemanns report. The programmes introduced under education and culture such as the student exchange, student mobility and cultural action programmes are opening the way for intercultural dialogue, harmonization of the people, making them feel belonging to the same Community and to spread the ‘we’ feeling across Europe. That is to say these two policy areas interact with the aim of supporting the social construction of the EU. This thesis has also focused on the external dimension of education and cultural fields such as the cooperation with third countries to highlight the global actorness of the EU. Since the future aim and goals of the Union were stated clearly in the Lisbon European Council as ‘creating a knowledge based economy and society’. It seems that education and cultural policy fields will become more and more important for the future of the EU particularly in achieving these aims.