İstikrar politikalarında Uluslararası Para Fonu’nun (IMF) rolü ve Türkiye uygulaması

Abstract

1929 Büyük Dünya Bunalımı, Uluslararası Para Sisteminin yenilenmesini zorunlu hale getirmiştir. Bunun sonucunda 1944 yılında Bretton Woods Konferansı toplanmış ve IMF ile Dünya Bankası kurulmuştur. IMF'nin amaçları; döviz kurlarında istikrarın sağlanması, üye ülkelerin ödemeler dengesi sorunlarının giderilmesi, kambiyo sınırlamalarının ortadan kaldırılması ve üye ülkelerin karşılıklı ilişkilerinin düzenlenmesi olarak belirtilebilir. IMF üye ülkelere bu amaçlar için fon sağlamaktadır. Ülkemiz 1947 yılında IMF'ye üye olmuştur ve o günden bu yana IMF ile sıkı bir ilişki içindedir. Türkiye'nin IMF ile olan 57 yıllık ilişkisi genel olarak incelendiğinde alınan kredilerin tam olarak uygun amaçlarla kullanılmadığı, dolayısıyla uygulanan istikrar programlarının beklenilen sonuçları vermediği görülmektedir.

1929 Great World Crisis made the renewal of the International Monetary System necessary. As a result, Bretton Woods Lecture took place and The Word Bank and International Monetary Fund (IMF) was established. The aims of the IMF are to obtain stabilization of foreign exchange, satisfaction of member countries' balance payment problems, to remove exchange rate limitations and to arrange mutually the member countries' relations. IMF provides Fund to the member countries for those aims. Our country became a member to IMF in 1947 and since then, it has close relationships with IMF. When investigated the 57-year-of relationship between IMF and Turkey, it can be seen that Turkey has not used its credits with appropriative aims and the stability programs has resulted unexpectedly.