Foto-aktif dezenfeksiyonda kullanılan farklı fotosensitizör maddelerin antimikrobiyal ve sitotoksik özelliklerinin in vitro olarak incelenmesi

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı foto-aktif dezenfeksiyon tekniği ile kullanılan güncelfotosensitizörlerin, antimikrobiyal aktivite ve sitotoksisitesinin kavitedezenfeksiyonunda altın standart olarak kabul edilen klorheksidin diglukonat ilekarşılaştırılmasıdır. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda üç farklı fotosensitizör(hiperisin, oligomerik proantosiyanidin, Rumex cristatus DC.) iki farklı ışık kaynağıile aktive edildi ve sonuçlar klorheksidin diglukanat ile karşılaştırıldı. İki aşamadanoluşan çalışmamızın ilk aşamasında, çekimi yapılan 70 adet dişten tedavi öncesi vesonrası dentin örnekleri alındı ve hazır agarlara ekilerek inkübasyon sonrasıantimikrobiyal etkisi değerlendirildi. İkinci aşamasında ise çekilmiş üçüncü büyük azıdişinin pulpasından elde edilen hücreler çukurcuklu plakalar içerisine alınarak hücrelerüzerine foto-aktif dezenfeksiyon ve klorheksidin diglukonat uygulandıktan sonra MTS(3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-5-(3-carboxymethoxyphenyl)-2-(4- sulfophenyl)-2Htetrazolium)testi kullanılarak 1., 3., ve 7. günlerde hücre canlılığına bakıldı. Bulgular:Hiperisin ve Rumex cristatus DC’nin fotosensitizör olarak antimikrobiyal etkisiklorheksidine göre daha yüksek, oligomerik proantosiyanidinin ise daha düşükbulundu. Fotosensitizör maddelerin foto-aktivasyonu için kullanılan ışıkkaynaklarından dental polimerizasyon cihazı daha başarılı sonuçlar verdi. MTStestinin sonucuna göre ise klorheksidin 7. günde en düşük hücre canlılığı gösterdi.Sonuç: Çalışmamızın sonucuna göre fotosensitizör olarak hiperisin ve Rumexcristatus DC.’nin dental polimerizasyon cihazı ile aktivasyonunun kavitedezenfeksiyonunda kullanılabileceği düşünülmektedir. Çalışmamız literatürde sınırlısayıda mevcut olan çalışmalara katkıda bulunacaktır.Aim: The aim of our study is to compare the antimicrobial activity andcytotoxicity of photosensitizers used with the photo-active disinfection technique tochlorhexidine digluconate, which is the gold standard in cavity disinfection. Materialand Method: In our study, three different photosensitizers (hypericin, oligomericproanthocyanidin, Rumex cristatus DC.) were activated with two different lightsources and the results compared with chlorhexidine diglucanate. In the first phase ofour two-step study, dentin specimens were taken from 70 extracted teeth, before andafter cavity disinfection, and the antimicrobial effect was assessed after incubation onagar plates. In the second step, cytotoxicity assays were performed on dental pulp cellswhich obtained from extracted wisdom teeth. Photosensitizers and chlorheksidindigluconate applied on cells in well plates, and cell viability was evaluated on days 1,3 and 7 using MTS (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-5-(3- carboxymethoxyphenyl)-2-(4-sulfophenyl)-2H-tetrazolium) test. Results: The antimicrobial effect of hypericin andRumex cristatus DC. as a photosensitizer were found higher than chlorhexidine, butoligomeric proanthocyanidin was lower. The dental polymerisation device providedmore successful results between the light sources used for photo-activation of thephotosensitizers. According to the result of the MTS test, chlorhexidine showed thelowest cell viability on the 7th day. Conclusion: As a result of our study, it is thoughtthat hypericin and Rumex cristatus DC. can be used for cavity disinfection aftersupporting with different studies. Our study will contribute to the limited number ofstudies available in the literature.