Akut solunum sıkıntısı sendromunda ekstrakorporal membran oksijenasyonu (ECMO) kullanımı: Klinik deneyimlerimiz

Abstract

Akut Solunum Sıkıntısı Sendromu (ARDS) ani gelişen alveolokapiller membran geçirgenliğinde artışa bağlı pulmoner ödem, hipoksemi ve bilateral akciğer infiltrasyonlarıyla karakterize bir sendromdur. Yoğun bakım tedavilerindeki gelişmelere rağmen, ARDS ye bağlı mortalite hala çok yüksektir. ARDS de, altta yatan hastalığın tedavisi yanında, mekanik ventilasyon yöntemi olarak düşük tidal volümlü akciğer koruyucu ventilasyon önerilmektedir. Ancak, bu tedaviye rağmen, hedef oksijen değerine ulaşılamayan hastalarda ya da düşük tidal volum uygulanmasına rağmen yüksek plato basınçlarının geliştiği, yüksek karbondioksit seviyeleri ve düşük Ph değerini tolere edemeyen hastalarda ECMO bir tedavi seçeneği olabilir. Bu yazıda, kliniğimizde 2013-2014 yılları arasında ARDS nedeniyle izlenen ve Ekstrakorporal membran oksijenizasyonu (ECMO) kullanılan hastalar retrospektif olarak incelenmiş ve literatür eşliğinde tartışılmıştır.

Acute respiratory distress syndrome (ARDS) is characterized by pulmonary edema caused by sudden increase in alveolocapillary membrane permeability, hypoxemia, and bilateral lung infiltration. Despite improvement in ICU treatment modalities, the mortality rate among ARDS patients is still considerably high. In the treatment of ARDS, in addition to the treatment of underlying cause, low-tidal volume, lungprotective mechanical ventilation is recommended. However, in patients who cannot attain target oxygen level or develop high plateau pressure despite low-tidal volume ventilation and who cannot tolerate high carbon dioxide and low pH levels, extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) may be considered as a good treatment option. In this article, cases of ARDS patients treated with ECMO in our clinic during 2013-14 have been retrospectively documented and discussed in line with the literature