Farklı materyaller ile restore edilmiş farklı bağlantı açılarına sahip implant-dayanak sistemlerinin mikro aralıklarının çiğneme simülatörü ile yaşlandırma sonrası karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Termodinamik yükleme sonrası farklı materyalden üretilen hibrit-dayanak kuronlar ve farklı iç bağlantı açılarına sahip implant sistemleri arasındaki mikro-aralık değişimini üç boyutlu değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Toplam 30 adet numunenin kullandığı çalışmaya farklı iç bağlantı açısına sahip10 adet Straumann Bone Level (Institut Straumann AG, Basel, İsviçre), 10 adet GC AADVA (GC, Tokyo, Japonya) ve 10 adet Astra-Tech OsseoSpeed EV (Astra Tech, Dentsply Implants, Mölndal, İsviçre) implant dahil edildi. Her bir implant sistemi için 5 adet lityumdisilikatla güçlendirilmiş cam seramik (LD) ve 5 adet polimetil metakrilat (PMMA) hibrit dayanak-kuron hazırlanarak 6 çalışma grubu oluşturuldu (n=5). Hibrit-dayanak kuronlar CAD/ CAM sistemi ile üretilen restorasyonların titanyum dayanaklar üzerine simantasyonu ile elde edildi. İmplant-dayanak bağlantı arayüzündeki mikro-aralık değeri 4 aylık klinik kullanıma eşdeğer termodinamik yüklemeden önce ve sonra ölçüldü. Karşılaştırmalarda Bağımsız Örneklem t testi, Mann-Whitney U, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Tukey testi kullanıldı. Bulgular: Her implant sistemi için; seramik restorasyonlarda mikro-aralık değişimi polimetilmetakrilattan restorasyonlara göre daha fazla olsa da istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlemlenmemiştir. Bununla birlikte, farklı iç bağlantı açılarına sahip implant sistemlerinin mikro-aralık değişimi karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur. Sonuç: Termodinamik döngüden sonra tüm çalışma gruplarında mikro-aralık artışı gözlemlendi. Restoratif materyallerin mekanik özellikleri ve bağlantı arayüzlerinin geometrileri mikro-aralık artışını etkilemektedir.

Objective: Three-dimensional evaluation of the micro-gap change between hybrid abutment crowns made of different materials and implant systems with different internal connection taper after thermodynamic loading. Material and Methods: Total 30 samples of 10 Straumann Bone Levels (Institut Straumann AG, Basel, Switzerland), 10 GC AADVA (GC, Tokyo, Japan) and 10 Astra-Tech OsseoSpeeds EV (Astra Tech, Dentsply Implants, Mölndal, Switzerland) with different internal connection angles and geometries were used in the study. For each implant system, 5 lithium disilicate reinforced glass ceramic (LD) and 5 polymethyl methacrylate (PMMA) hybrid abutment-crowns were prepared and 6 study groups were formed (n=5). Hybrid abutment-crowns were formed by cementing CAD/ CAM produced restorations onto titanium abutments. The micro-gap at the implant-abutment interface was measured before and after thermodynamic loading equivalent to 4 months of clinical use. Independent Sample t test , One-Way Analysis of Variance and Tukey test were used for comparisons. Results: For each implant system; although the micro-gap increase in the ceramic restorations was higher than the polymethylmethacrylate restoration, no statistically significant difference was observed. However, a statistically significant difference was found when the micro-gap changes of implant systems with different interconnection angles were compared. Conclusion: After thermodynamic cycling, it was observed that the micro-gap increased in all study groups. The mechanical properties of the restorative materials and the geometry of the connection interfaces affect the micro-gap increase.