Publication: İmplant açılanmasındaki, ölçü tekniğindeki ve anatomik ark kurvatür genişliğindeki değişikliklerin protetik tedavi ölçüsüne etkilerinin in vitro araştırması
Abstract
İMPLANT AÇILANMASINDAKİ, ÖLÇÜ TEKNİĞİNDEKİ VE ANATOMİK ARK KURVATÜR GENİŞLİĞİNDEKİ DEĞİŞİKLİKLERİN PROTETİK TEDAVİ ÖLÇÜSÜNE ETKİLERİNİN IN VITRO ARAŞTIRMASI
İmplant destekli protezlerin başarısında üst yapının implantlara ve abutmentlara olan pasif uyumu çok büyük önem taşır. Protez üst yapısında pasif uyum olmamasının nedenleri multifaktoriyeldir. Ölçü aşamasında, alçı model hazırlığında ve protez yapımındaki hatalar; kuvvet dağılımında eşitsizlik, protez ve abutment vidası gevşemesi ve okluzal düzensizlikler gibi protetik komplikasyonlara yol açar. Çalışmamızda, implantların kret düzleminde dışa açılı yerleştirilmesi yanında, ark kurvatür genişliğindeki ve ölçü materyalindeki değişikliklerin, implantların laboratuara transferini nasıl etkiledikleri araştırılmıştır. Laboratuvarda üst çeneyi taklit eden, aynı anatomiye sahip üç adet total dişsiz epoksi rezin modelde altı implant analogu, sabit tedavi planlamasına uygun olarak, üç grupta farklı pozisyonlarda yerleştirildi. Kare ölçü başlıkları, direkt teknik ve üç farklı ölçü materyali olan kondensasyon silikon, polivinil siloksan ve polieter kullanılarak implant üstü ölçüler alındı. Her grupta altı ölçü alınarak, toplam on sekiz ölçü içerisine tip IV dental alçı döküldü. Üç ana model ve on sekiz çalışma modeli, toolmakers mikroskopta incelenerek; implantların, lineer ve açısal pozisyonları kaydedildi. Her grupta, ana modeller referans alınarak, çalışma modellerine ait veriler, transfer sonrası implant pozisyonlarındaki lineer ve açısal değişimleri incelemek üzere istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Sonuçta, implant pozisyonlarının, hiçbir çalışma modeline birebir transferi mümkün olmamıştır. Ana modeller ile karşılaştırıldığında, laboratuar modellerinde en fazla –y eksenindeki implantlar arası uzaklığın değiştiği gözlenirken, en yakın sonuç implantların açı transferinde elde edildi. Çalışma modellerinde implantların model ile lineer ilişkileri ve implantlar arasındaki açısal ilişkide istatistiksel olarak anlamlı değişim bulunmazken, implantlar arası lineer ilişkilerin transfer sonrasında istatistiksel olarak anlamlı değiştiği gözlendi. Dental implant, ölçü materyali, ölçü tekniği, pasif uyum. Effects of Implant Angulation, Impression Technique and Arc Curvature Variations on Implant Impression Passive fit of superstructure on implants and abutments has much importance in the success of implant prosthodontics. Reasons why prosthetic superstructure not exhibit passive fit are multifactorial. Faults occur during impression making, analogue placement and superstructure fabrication lead to prosthetic complications like uneven force distribution, loosening of superstructure or abutment screws and occlusal discrepancies. In our study, effects of implant angulation, impression technique and arc curvature width variations on laboratory transfer were evaluated. Three identical epoxy resin main models that simulate edentulous maxilla were fabricated and six analogues were located in different positions, according to fixed prosthodontic treatment plan. Squared impression copings, direct technique and three different impression materials; condensation silicone, polyvinyl siloxane and polyether were used to make six impressions per group and eighteen impressions in total. Casts were fabricated with type IV dental stone. Three main models and eighteen study models were examined under toolmakers microscope and linear and angular implant positions were recorded. Taking main models’ data as reference, linear and angular measurement variations of study models were compared by statistical evaluation. As a result, none of the study models transferred the exact implant positions in the main models. According to the measurements of main models, the most distortion in transfer took place in interimplant distance in –y axis, and the least was in implant angulation. After transfer, linear measurements between implants and model and interimplant angular measurements were not found to be statistically significant, whereas interimplant linear measurements were found to be statistically significant. Dental implant, impression material, impression technique, passive fit.
İmplant destekli protezlerin başarısında üst yapının implantlara ve abutmentlara olan pasif uyumu çok büyük önem taşır. Protez üst yapısında pasif uyum olmamasının nedenleri multifaktoriyeldir. Ölçü aşamasında, alçı model hazırlığında ve protez yapımındaki hatalar; kuvvet dağılımında eşitsizlik, protez ve abutment vidası gevşemesi ve okluzal düzensizlikler gibi protetik komplikasyonlara yol açar. Çalışmamızda, implantların kret düzleminde dışa açılı yerleştirilmesi yanında, ark kurvatür genişliğindeki ve ölçü materyalindeki değişikliklerin, implantların laboratuara transferini nasıl etkiledikleri araştırılmıştır. Laboratuvarda üst çeneyi taklit eden, aynı anatomiye sahip üç adet total dişsiz epoksi rezin modelde altı implant analogu, sabit tedavi planlamasına uygun olarak, üç grupta farklı pozisyonlarda yerleştirildi. Kare ölçü başlıkları, direkt teknik ve üç farklı ölçü materyali olan kondensasyon silikon, polivinil siloksan ve polieter kullanılarak implant üstü ölçüler alındı. Her grupta altı ölçü alınarak, toplam on sekiz ölçü içerisine tip IV dental alçı döküldü. Üç ana model ve on sekiz çalışma modeli, toolmakers mikroskopta incelenerek; implantların, lineer ve açısal pozisyonları kaydedildi. Her grupta, ana modeller referans alınarak, çalışma modellerine ait veriler, transfer sonrası implant pozisyonlarındaki lineer ve açısal değişimleri incelemek üzere istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Sonuçta, implant pozisyonlarının, hiçbir çalışma modeline birebir transferi mümkün olmamıştır. Ana modeller ile karşılaştırıldığında, laboratuar modellerinde en fazla –y eksenindeki implantlar arası uzaklığın değiştiği gözlenirken, en yakın sonuç implantların açı transferinde elde edildi. Çalışma modellerinde implantların model ile lineer ilişkileri ve implantlar arasındaki açısal ilişkide istatistiksel olarak anlamlı değişim bulunmazken, implantlar arası lineer ilişkilerin transfer sonrasında istatistiksel olarak anlamlı değiştiği gözlendi. Dental implant, ölçü materyali, ölçü tekniği, pasif uyum. Effects of Implant Angulation, Impression Technique and Arc Curvature Variations on Implant Impression Passive fit of superstructure on implants and abutments has much importance in the success of implant prosthodontics. Reasons why prosthetic superstructure not exhibit passive fit are multifactorial. Faults occur during impression making, analogue placement and superstructure fabrication lead to prosthetic complications like uneven force distribution, loosening of superstructure or abutment screws and occlusal discrepancies. In our study, effects of implant angulation, impression technique and arc curvature width variations on laboratory transfer were evaluated. Three identical epoxy resin main models that simulate edentulous maxilla were fabricated and six analogues were located in different positions, according to fixed prosthodontic treatment plan. Squared impression copings, direct technique and three different impression materials; condensation silicone, polyvinyl siloxane and polyether were used to make six impressions per group and eighteen impressions in total. Casts were fabricated with type IV dental stone. Three main models and eighteen study models were examined under toolmakers microscope and linear and angular implant positions were recorded. Taking main models’ data as reference, linear and angular measurement variations of study models were compared by statistical evaluation. As a result, none of the study models transferred the exact implant positions in the main models. According to the measurements of main models, the most distortion in transfer took place in interimplant distance in –y axis, and the least was in implant angulation. After transfer, linear measurements between implants and model and interimplant angular measurements were not found to be statistically significant, whereas interimplant linear measurements were found to be statistically significant. Dental implant, impression material, impression technique, passive fit.