Eğitimi devam eden ergin çocuğa karşı ana ve babanın nafaka yükümlülüğü

Abstract

Ana ve baba olmanın başlıca sonucu, ana ve babanın, dünyaya getirdikleri çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderleri karşılamakla yükümlü tutulmalarıdır. Bu yükümlülüğün süresi konusunda ise ilk kez 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile mevzuatımıza girmiş TMK m. 328 hükmü karşımıza çıkmaktadır. Hükmün 1. fıkrasına göre, kural olarak, ana ve baba, velayete sahip olmasalar bile soybağına bağlı olarak çocuk ergin olana kadar, çocuğun bakım ve eğitim giderlerini karşılayacak; bu sürece, bizzat karar alma ve uygulama noktasında katılamasalar da maddi olarak destek sağlayacaklardır. Kural bu olmakla birlikte, hükmün 2. fıkrasında yer alan bakım borcunun süresine ilişkin bir istisna ile ana ve babanın bu yükümlülüğü, ergin çocuğun eğitimi sona erinceye kadar uzatılmıştır. Çocuğun eğitiminin devam ediyor olması şartıyla, ana ve babanın, kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar ergin çocuğa bakmakla yükümlü tutulmasını düzenleyen TMK m. 328/ 2 hükmü de öğretide ve bazı Yargıtay kararlarında “eğitim nafakası” olarak adlandırılmaktadır. Tez çalışmamız da aile hukukuna ait, soybağı ilişkisinin özel bir sonucu olarak düzenlenen eğitimi devam eden ergin çocuğa ödenecek nafakayı ele almaktadır. Hükümden önce de sık sık dava konusu olarak Yargıtay’ın önüne gelen, eğitimi devam eden ergin çocuğun nafaka talebi, çeşitli soruları ve sorunları da beraberinde getirdiği için çalışmamızda; Yargıtay’ın, düzenlemeden önce, uygulamayı seçtiği çözüm yolları ve maddenin yürürlüğe girmesinden sonraki duruma ilişkin birçok yeni tarihli Yargıtay kararına da yer verilerek uygulamadaki güncel problemlere değinilmiş, mevzuat, öğreti ve Yargıtay kararları ışığında, söz konusu bu düzenlemeye ilişkin özellik arz eden tüm nitelik, şart ve durumlar açıklığa kavuşturularak literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.

The main consequence of being parents is that they are held responsible for covering the necessary expenses for the care, education, and protection of the child they have brought into the world. The duration of this obligation is first regulated by Article 328 of the Turkish Civil Code No. 4721. According to the first paragraph of the article, as a general rule, parents, regardless of having custody, are obliged to cover the maintenance and education expenses of the child until the child reaches adulthood, based on the parent-child relationship; even if they cannot participate in decision-making and implementation processes, they are required to provide financial support. However, with the exception of the duration of the maintenance obligation mentioned in paragraph 2 of the article, this obligation of the parents is extended until the education of the adult child ends. Provided that the child’s education continues, Article 328/ 2 of the Turkish Civil Code, which requires parents to take care of the child until the end of education, is also referred to as “education alimony” in doctrine and some Court of Cassation decisions. Our thesis also addresses the alimony to be paid to an adult child continuing education, regulated as a special consequence of the parent-child relationship in family law. As the demand for alimony for an adult child continuing education, which frequently came before the Court of Cassation even before the regulation, brings various questions and problems, in our study; many new-dated Court of Cassation decisions regarding the solutions adopted by the Court of Cassation before the regulation and the situation after the enactment of the article are included, addressing current problems in practice, with the aim of contributing to the literature by clarifying all the characteristics, conditions, and situations regarding this regulation in the light of legislation, doctrine, and Court of Cassation decisions.