Turkish Money Demand, Revisited: Some Implications for Inflation and Currency Substitution Under Structural Breaks

Abstract

Bu çalışmada, dolaşımdaki para miktarı üzerine kurulmuş olan bir para talebi modeli elde para tutumu için uygun almaşık maliyet unsurunun Türkiye ekonomisi koşullarında belirlenebilmesi amacıyla kullanılmaktadır. Çağdaş çok değişkenli eş-bütünleşim çözümlemesi kullanılarak elde ettiğimiz bulgular para tutumu için en anlamlı almaşık maliyet unsurunun parasal döviz kuru değer kayıpları olduğunu göstermekte ve bu durum ekonomide yerleşik para ikamesi olgusunun ekonomik birimler parasal işlemleri ile ilgili kararlarını alırken taşıdığı önemi ortaya koymaktadır. Ayrıca, bulgularımız yurtiçi enflasyonist yapının zayıf dışsal bir özelliğe sahip olduğunu göstermekte ve yurtiçi enflasyonu belirleyen temel etkenlerin para talebi değişken uzayı dışında belirlendiği sonucuna ulaşılmaktadır.

In this paper, a money demand model constructed on currency in circulation is used to determine the appropriate alternative cost to hold monetary balances in the Turkish economy. Our estimation results, using contemporaneous multivariate co-integration methodology, indicate that the most significant alternative cost to demand for money is the depreciation rate of the nominal exchange rate. This brings out the importance of having a currency substitution phenomenon settled in the economy when economic agents make their decisions as to their monetary transactions. Moreover, we find that the domestic inflationary framework has been subject to a weakly exogenous characteristic and conclude that the main factors leading to domestic inflation are determined out of the money demand variable space.