Kent yoksulluğu ve sosyal hizmetlerin kent yoksulluğuna etkileri

Abstract

Endüstri Devrimi, yalnızca ekonomik yapıyı değil, demografik yapı ve insan davranışlarını da derinden etkilemiştir. 1760’lı yıllardan itibaren sanayi devriminin yarattığı bu değişimler, günümüze kadar devam etmiştir. Tarıma dayalı ekonomik düzenin yerini sanayi ve teknoloji almış, bu da sanayi ve istihdam odaklı yeni kentlerin oluşmasına neden olmuştur. Sanayi devrimiyle büyüyen ve gelişen bu kentler, yoğun göç hareketlerine sahne olmuş ve kent nüfusu hem küresel düzeyde hem de ulusal düzeyde önemli ölçüde artmıştır. Bu artış, kentlerin kaynak paylaşımında ciddi sorunlara yol açmış, barınma, istihdam, hizmet ve haklara erişimde zorluklar yaratmıştır. Özellikle düşük gelirli grupların yoksulluğu derinleşmiş ve bu durum, insanların temel kamusal hizmetlere erişimini zorlaştırmıştır. Bu yeni yoksulluk biçimi, geleneksel gelir yoksulluğunun ötesine geçerek, “kent yoksulluğu” kavramını ortaya çıkarmıştır. Kent yoksulluğu, sadece maddi yetersizlikle sınırlı olmayıp, aynı zamanda eğitim, sağlık ve barınma gibi temel hizmetlere erişimdeki eşitsizlikleri de içermektedir. Bu bağlamda, kent yoksulluğuyla mücadele, sürdürülebilir ve refah düzeyi yüksek kentlerin oluşturulması için önemli bir sosyal politika alanı haline gelmiştir. Yoksulluk ve kent yoksulluğu ile mücadelede önemli bir politika aracı olarak sosyal hizmetler önem kazanmıştır. Bu çalışmada, kent yoksulluğu ile mücadelede sosyal hizmetlerin rolü ele alınacak ve merkezi idare, yerel yönetimler ile sivil toplum kuruluşlarının sunduğu hizmetler, sosyal hizmetler perspektifinden değerlendirilecektir. Uygulama örnekleri üzerinden bu hizmetlerin etkinliği analiz edilecektir. Bu tezde konu hakkındaki mevcut bilginin kapsamlı, eleştirel ve nesnel bir şekilde analiz edildiği literatür araştırması yöntemi kullanılmıştır.

The Industrial Revolution has profoundly affected not only the economic structure but also the demographic structure and human behavior. These changes created by the industrial revolution since the 1760s have continued until today. The economic order based on agriculture has been replaced by industry and technology, which has led to the formation of new cities focused on industry and employment. These cities, which grew and developed with the industrial revolution, have witnessed intense migration movements and the urban population has increased significantly both globally and nationally. This increase has led to serious problems in resource allocation in cities and created difficulties in access to housing, employment, services and rights. In particular, the poverty of low-income groups has deepened, making it more difficult for people to access basic public services. This new form of poverty goes beyond traditional income poverty and has given rise to the concept of “urban poverty”. Urban poverty is not limited to material inadequacy, but also includes inequalities in access to basic services such as education, health and housing. In this context, combating urban poverty has become an important social policy area for the creation of sustainable and prosperous cities. It is known that the discipline of social work has been put into practice as an important policy tool in the fight against poverty and urban poverty. In this study, the role of social services in the fight against urban poverty will be discussed and the services provided by central administration, local governments and non-governmental organizations will be evaluated from the perspective of social services. The effectiveness of these services will be analyzed through practical examples. In this thesis, the literature research method is used in which the existing knowledge on the subject is analyzed comprehensively, critically and objectively.