Doğal afet sigortacılığının Türkiye ve dünyadaki uygulaması

Abstract

Kaynakların sınırlılığının önemli olduğu devirde; hem bireylerin hem de ticaret dünyasının depremlerin neden olduğu maliyetleri karşılayabilme olanakları da sınırlı olabildiğinden, sigorta sektörü depremlerin yarattığı ekonomik zorluklar ile nasıl başa çıkabileceğini düşünmelidir. Depremlerin neden oldukları maliyetler her geçen gün daha da büyümektedir: Sismik açıdan aktif yerlerdeki yerleşimler artmakta; yeni inşa yönetmeliklerine göre yapılmamış veya eski oldukları için yapılamamış veyahut bu seviyeye yükseltilmemiş olan binaların bilinen hasar riski yükselmektedir. Sigorta sektörü bir yandan her yıl ufak tefek oluşan afetlerin hasarlarını öderken, diğer yandan mega-afetlerdekini de ödemeye devam edemez. Sigortanın işlevselliği; riskin ölçülebilirliğine ve maliyetlerin herkes tarafından paylaşılmasına bağlıdır. Deprem risk modelleri sismik olarak aktif olan ve deprem sigortalarının yapıldığı dünyanın hemen her yerinde bulunabilir. Sigortacılar ise, olasılık dağılım fonksiyonu ne olursa olsun, coğrafi olarak dağılmış poliçeler ile uğraşmaktadırlar. Her poliçe için hasar ortalaması ortalama beklenen hasarlar toplamı olan bir normal dağılıma yaklaşmaktadır (aynı vakadaki tek tek her binaya uygulandığında). Bundan dolayı sigortacılar için geniş bir coğrafi alandan üretilmiş poliçelerin risk değerlendirmesinde Ortalama Tahmin yöntemi - hepsinin en basiti ve en temeli - iyi bir olası hasarı ölçütüdür. Teminat - Hasar sigortacıları açısından afetlerdeki hasarın risk kaçınması (hedging) açısından uygulanan en geçerli teknik reasürans kullanımıdır. Bundan dolayı 2000 yılında 1999 yılındaki deprem felaketlerinden sonra meskenlerin depreme karşı mecburi sigortalanması işini yürütmek üzere kurulan Doğal Afet Sigortaları Kurumu - DASK'un Kurumsal İdarecisi, Milli Reasürans TAŞ olmuştur.

In an era of finite resources when both consumer costs and businesses are limited in their ability to pay for the costs associated with earthquakes, the insurance industry must come to grips with how to deal with the economic challenges associated with earthquakes. The potential cost of earthquakes has been growing because of increasing urban development in seismically active areas and the vulnerability of older buildings, which may not have been built or upgraded to current building codes. The insurance industry cannot continue to meet policyholder claims costs following mega-disasters, and at the same time pay losses for the smaller disasters that occur each day of the year. In order for insurance to work, risk has to be somewhat predictable, and the cost of insuring must be shared by all. Earthquake risk models are now available for most of the world's most seismically-active regions where earthquake insurance premiums are sold. Insurers today tend to deal with large numbers of policies which are geographically dispersed, where no matter what the underlying probability distribution function, the statistics of the sum of the losses for all of the properties approach a normal distribution whose mean is the sum of the mean expected loss for each individual policy (as applied to all individual building structures in the same event). Thus, for insurers, the mean estimate - the basic and the simplest of all - is a very good measure of the probable loss when assessing risk for a large number of policies over a geographically dispersed area. The most prevalent technique used today by property and casualty insurers in the country to hedge against catastrophe loss exposure is the utilization of reinsurance. That is why Turkish Catastrophe Insurance Pool - the TCIP (DASK), established in 2000 to carry out the obligatory earthquake insurance for the dwellings which was issued following the 1999 earthquake disasters; has the coporate manager as National Reinsurance Turk Co. Inc. (Milli Reasürans TAŞ