Karpal tünel sendromu tedavisinde splint, splint ile lokal steroid enjeksiyonu ve cerrahinin karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, karpal tünel sendromu (KTS) tedavisinde splint, splint ile lokal steroid enjeksiyonu ve cerrahinin kısa dönemdeki etkinliklerinin karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya hafif veya orta dereceli, idiyopatik KTS'li 57 el alındı ve 23 ele splint, 23 ele splint ile enjeksiyon, 11 ele ise cerrahi uygulandı. Hastalar, tedavi öncesi ve tedavi sonrası 90. günde elektrofizyolojik ölçümler ve Boston Anketi (BA) ile değerlendirildi. Bulgular: BA, semptom şiddet (SŞ) skorunda, fonksiyonel kapasite (FK) skorunda, elektrofizyolojik parametrelerden; median motor sinir distal latansı, bilek seviyesinde median motor sinir bileşik kas aksiyon potansiyeli (BKAP) amplitüdü, dirsek seviyesinde median motor sinir BKAP amplitüdü, ikinci parmak bilek segmenti median duyusal sinir iletim hızı, ikinci parmak bilek segmenti median sinir duyusal aksiyon potansiyeli amplitüdü ölçümlerinde tüm tedavi gruplarında anlamlı iyileşme saptandı (p<0,05). Ancak hiçbir tedavi yönteminin diğerine üstünlük sağlamadığı görüldü (p>0,05). Bununla birlikte SŞ'de 90. günde splint ve splint ile enjeksiyon yönteminin cerrahi grubuna göre, FK'de ise splint ile enjeksiyon grubu, splint ve cerrahi grubuna göre istatistik olarak daha iyi bulundu (p<0,05). Median duyusal sinir avuç içi-bilek segmenti iletim hızında, tüm gruplarda hız anlamlı olarak artıyorken (p<0,05), cerrahinin diğer iki gruba göre daha fazla artış sağladığı saptandı. (p<0,05). Cerrahi yapılan bir hastada kompleks bölgesel ağrı sendromu, bir hastada ise ağrılı skar dokusu oluşumu gözlendi. Diğer iki grupta ise herhangi bir komplikasyon gelişmedi. Sonuç: Hafif veya orta dereceli KTS tedavisinde konservatif yöntemler kısa dönemde cerrahi ile kıyaslanabilir iyileşme sağlamaktadır. Tek başına splint kullanmak semptomları azaltmada etkin bir tedavidir, splint ile birlikte lokal steroid enjeksiyonu fonksiyonel iyileşmeyi arttırmaktadır.

Objective: This study was designed to compare the short term efficacy of splinting, splinting plus local steroid injection and surgery in mild or moderate idiopathic carpal tunnel syndrome (CTS) treatment. Materials and Methods: Fifty-seven hands were divided into three groups in which 23 hands were splinted, 23 hands were splinted and one time steroid injection was applied, and 11 hands were operated. The patients were evaluated before and 90 days after treatment with electrophysiological studies and Boston Questionnaire (BQ). Results: In BQ symptom severity (SS) and functional capacity (FC) scores, median motor nerve distal latency, median motor nerve compound muscle action potential amplitude at wrist, and ankle, median sensorial nerve velocity at 2nd digit-wrist segment, and median sensorial nerve action potential amplitude at 2nd digit-wrist segment measures statistically significant improvements were found in both of three methods (p&lt;0.05). None of the treatment methods was found superior (p&gt;0.05). However the SS score of splinting and splinting plus injection were statistically lower than surgery at 90th day and the FC score of splinting plus injection was lower than splinting and surgery. In median sensorial nerve velocity at palm-wrist segment all treatments were increased the velocity (p&lt;0.05), but surgery was found as superior than the others (p&lt;0.05). In two hands of surgery group complications were observed, which one of them was painful scar formation and the other was complex regional pain syndrome. There were no complications in conservative treatment groups. Conclusion: Conservative treatments provide comparable recovery to surgery in short term. Splinting alone is an effective method for reducing the symptoms and local steroid injection together with splinting improve functional healing.