İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi’nde uygulanan simüle hasta programının değerlendirilmesi

Abstract

İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi’nde Uygulanan Simüle Hasta Programının Değerlendirilmesi Bu araştırma, İstanbul Tıp Fakültesi Simüle Hasta Laboratuvarı’nda gerçekleştirilen Simüle Hasta (SH) Programının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Programın değerlendirmesinde SHlar, danışman öğretim üyeleri ve öğrencilerin görüşleri kalitatif yöntemlerle alınmış; yapılandırılmış formlar aracılığıyla öğrenci geri bildirimleri alınarak çok yönlü değerlendirme yapılmıştır. Program değerlendirmesinin bir parçası olarak uygulamaya katılan öğrencilerin performansları da değerlendirilmiştir. 2010-2011 yılında SH Öykü Alma Uygulaması’na katılan 490 ikinci sınıf öğrencisinden 84’ü çalışma grubuna seçilmiştir. Uygulamaya katılan öğrencilerin tıbbi öykü alma performansları, öğrencilerin kendileri, akranları, eğitmenler ve simüle hastalar tarafından, kontrol listeleri ile, yıl içinde iki kez ve final değerlendirmesi olmak üzere üç kere yapılmıştır. Değerlendirmede öğrencilerin genel performansı, “hastayı karşılama”, “görüşmeyi başlatma”, “sistem sorgusu yapma”, “görüşme boyunca iletişim becerileri” ve “görüşmeyi sonlandırma” beceri puanları kullanılmıştır. Niteliksel değerlendirme için simüle hastalar ve öğrencilerle 3 odak grup görüşmesi, 8 öğretim üyesi ile derinlemesine görüşme yapılmıştır. Öğrencilerin performanslarının ikinci uygulamada iyileşme gösterdiği saptanmıştır. Toplam puan ve bütün alt beceriler açısından öğrencilerin kendini değerlendirmesi ile akran değerlendirmesi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. Fark, öğrenci değerlendiriciler ile öğretim üyesi arasındadır; öğretim üyesi puanı öğrencilerden daha düşüktür. Öğrenciler bu program için genellikle olumlu görüş belirtmişlerdir. Öğrencilerin program değerlendirmede en düşük puan verdikleri konu, simüle hastaların kendilerine verdiği geri bildirimlerinin etkinliğidir. SHlar yapılan görüşmelerde öğrenciye geri bildirim ve not verirken zorlandıklarını belirtmişlerdir. Programın öğrenci-öğretim üyesi ilişkisini olumlu yönde etkilediği belirtilmiş, uygulamanın öykü alma dışında başka tıbbi beceriler için de kullanılması önerilmiştir. Programın yürütücüleri ve eğitmenler, programın sürdürülebilirliği için programın desteklenmesi gerektiğini belirtmişlerdir. akran değerlendirmesi, kalitatif çalışma, simüle hasta, program değerlendirme, tıbbi öykü alma Evaluation of Simulated Patient Programme in Istanbul Faculty of Medicine This study aimed to evaluate Simulated Patient (SP) programme in Istanbul Faculty of Medicine. Data from faculty members, current students, former students, and simulated patients were analyzed using quantitative and qualitative methods in a mixed-methods program evaluation. Four hundred ninety students took the course during the 2010-2011 spring semester. The study group consisted of 84 second-year students. Quantitative assessments of students’ medical history-taking performance were obtained from students, their peers, simulated patients, and faculty members, twice during the year and once at final examination. Scores were given for greeting the patient, obtaining chief complaint and medical history, making a systemic enquiry, communication skills, and closing the session. Three focus group discussions and eight in-depth interviews were also conducted. Student performance scores improved between the first and second history-taking sessions. There was no statistically significant difference in total score and sub-skill scores between students' self-assessments and peer assessments. However, scores given by of faculty members were significantly lower than scores given by students. Students expressed positive opinions about the SP programme. They gave the lowest scores regarding feedback they obtained from simulated patients. Giving feedback and grading student performance was the hardest component for SPs. The programme had a positive impact on the relationships between students and faculty members. Both groups proposed that SP methods should be used to develop other medical skills beyond history-taking. Programme implementers pointed out difficulties related to programme sustainability and emphasized the need for institutional support. Key words: medical history taking, peer evaluation, program evaluation, simulated/ standardized patient, qualitative study