Publication: Avrupa Topluluğu konsey yönergesi çerçevesinde yapımcı sorumluluğu
Abstract
The aim of our Ph. D. Thesis is to examine the EU - Council Directive on Harmonization of the Legal and Administrative Regulations in the Member States about The Liability Arising From The Defective Products dated July 25 th, 1985. The goal of this Directive is to have a common product liability application in the EU States. Turkey being a candidate to EU membership, brought a new dimension to the harmonization problem in economical, social and legal areas. In our country, there is a lack of regulation in the producers liability notion. For this reason, our research has a great importance in the fullfilment of this essential point. Our Thesis is composed of three sections. In the first section, the evolution of the protection of the consumers, the politics of the consumers protection as one of the politics of EU and the other Directives relevant to the same issue were studied. In the second Section the concepts such as product and producer, good and services are examined again in comporison with the Code On the Protection of the Consumers. The Directive has brought new concepts and descriptions to the national legislations in the field of producer's liability. Because Turkey intends to enter to EU fullmembership; above mentioned Directive has to be abligatorily adapted to our national legal system with a special Code in order to refrain from the gap of the producer's liability.
İnceleme konumuzu oluşturan, 25. 7. 1985 tarihli, Üye Devletlerin Ayıplı Ürünlerden Doğan Sorumlulukla İlgili Hukuki ve İdari Düzenlemelerinin Uyumlaştırılmasına İlişkin AT - Konsey Yönergesi'nin başlıca amacı, yapımcının sorumluluğu alanında birbirinden farklı düzenlemelere sahip üye devletlerin milli hukuklarının uyumlaştırılması suretiyle AT'da bir tek ürün sorumluluğu hukukunun geçerli olması ve uygulanmasıdır. Günümüzde topluluğa üye tüm devletlerde iç hukuka aktarılmış olan Konsey Yönerge'si, yapımcının ayıplı ürünlerin neden olduğu zararlardan dolayı kusur aranmaksızın sorumlu tutulacağı ilkesini benimsemiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile tam üyelik müzakereleri aşamasında olması, ekonomik, sosyal ve hukuki alanlarda Birliğe uyum sorunlarına yeniden güncellik kazandırmıştır. Ülkemizde yapımcının sorumluluğu alanında özel bir düzenlemenin bulunmamasının yarattığı hukuki boşluğun yanı sıra, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde bulunması, çalışma konumuzu oluşturan yapımcının sorumluluğunu 1985 tarihli Konsey Yönergesi ışığında değerlendirmemizin temel gerekçesini oluşturmuştur. Yapımcının sorumluluğu meselesinin Avrupa Topluluğu Konsey Yönergesi çerçevesinde ele alındığı çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, başta Avrupa Topluluğu'nda tüketicinin korunması hareketinin gelişimi, Topluluk politikalarından biri olan tüketicinin korunması politikası ve bu çerçevede uygulanan programlar ile tüketici hakları olmak üzere, tüketicinin korunmasında kullanılan hukuki araç olarak Avrupa Topluluğu yönergeleri incelenmiş, ardından 1985 tarihli Konsey Yönergesi'nin oluşum aşamaları ve Yönerge'nin üye ülkelerdeki düzenleniş biçimi ele alınmıştır. Yapımcının Sorumluluğuna İlişkin Kavramlar başlıklı ikinici bölümde, başta Yönerge düzenlemesinde ürün ve yapımcı kavramları olmak üzere, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun düzenlemesinde mal ve hizmet kavramları ile yapımcı kavramı, Yönerge ile karşılaştırılmak suretiyle incelenmiştir.
İnceleme konumuzu oluşturan, 25. 7. 1985 tarihli, Üye Devletlerin Ayıplı Ürünlerden Doğan Sorumlulukla İlgili Hukuki ve İdari Düzenlemelerinin Uyumlaştırılmasına İlişkin AT - Konsey Yönergesi'nin başlıca amacı, yapımcının sorumluluğu alanında birbirinden farklı düzenlemelere sahip üye devletlerin milli hukuklarının uyumlaştırılması suretiyle AT'da bir tek ürün sorumluluğu hukukunun geçerli olması ve uygulanmasıdır. Günümüzde topluluğa üye tüm devletlerde iç hukuka aktarılmış olan Konsey Yönerge'si, yapımcının ayıplı ürünlerin neden olduğu zararlardan dolayı kusur aranmaksızın sorumlu tutulacağı ilkesini benimsemiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile tam üyelik müzakereleri aşamasında olması, ekonomik, sosyal ve hukuki alanlarda Birliğe uyum sorunlarına yeniden güncellik kazandırmıştır. Ülkemizde yapımcının sorumluluğu alanında özel bir düzenlemenin bulunmamasının yarattığı hukuki boşluğun yanı sıra, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde bulunması, çalışma konumuzu oluşturan yapımcının sorumluluğunu 1985 tarihli Konsey Yönergesi ışığında değerlendirmemizin temel gerekçesini oluşturmuştur. Yapımcının sorumluluğu meselesinin Avrupa Topluluğu Konsey Yönergesi çerçevesinde ele alındığı çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, başta Avrupa Topluluğu'nda tüketicinin korunması hareketinin gelişimi, Topluluk politikalarından biri olan tüketicinin korunması politikası ve bu çerçevede uygulanan programlar ile tüketici hakları olmak üzere, tüketicinin korunmasında kullanılan hukuki araç olarak Avrupa Topluluğu yönergeleri incelenmiş, ardından 1985 tarihli Konsey Yönergesi'nin oluşum aşamaları ve Yönerge'nin üye ülkelerdeki düzenleniş biçimi ele alınmıştır. Yapımcının Sorumluluğuna İlişkin Kavramlar başlıklı ikinici bölümde, başta Yönerge düzenlemesinde ürün ve yapımcı kavramları olmak üzere, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun düzenlemesinde mal ve hizmet kavramları ile yapımcı kavramı, Yönerge ile karşılaştırılmak suretiyle incelenmiştir.