Mekan imgesinin performatif eğilimler üzerinden yeniden üretilmesi

Abstract

ÖZETHazırlanan tez çalışmasında, performatifliğin mekânın yapısal değerlerini üretimi ve mekânsallığı dönüştürücü etkisinin araştırılması planlanmıştır. Bedenin hareketten hareketin de biçimden bağımsız düşünülemeyeceği, tarih öncesi dönemden bugüne mekânı oluşturan göstergeler üzerinden incelenip, ortaya çıkan yeni beden ve mekân ilişkileri üzerinden araştırılmıştır. İzleyici ile kurulan ilişkilerin sürece dahil edilmesinin, mekân ve mekânsallığı üreten bir dinamizm sağladığı performans sanatının sonuçlarında görülmüş olup; bu sürecin dijital mekân ve bedene yansımalarının ne gibi kavramsal ve teknik etkileşimler ortaya koyduğu ve mekân deneyimini neye dönüştürdüğü kurulan yeni ilişkiler üzerinden aktarılmaya çalışılmıştır. Eylemsellikle sınırlarını belirleyen bedenin dijital mekândaki sınırsızlığı, kurulan çoklu bağlar üzerinden açıklanıp; dijital platformlarda ‘bedensel’ olarak var olan ‘avatar’ bedenin, ne gibi yeni mekânlar ürettiği performans sanatı örnekleri üzerinden araştırılmıştır. Yapılan incelemelerin hem sanat literatürüne katkı sağlaması, hem de performans ve mekân üzerine proje geliştirmek isteyenlere araştırma alanı sunması öngörülmüştür.Beden, Mekân, PerformansÖZETHazırlanan tez çalışmasında, performatifliğin mekânın yapısal değerlerini üretimi ve mekânsallığı dönüştürücü etkisinin araştırılması planlanmıştır. Bedenin hareketten hareketin de biçimden bağımsız düşünülemeyeceği, tarih öncesi dönemden bugüne mekânı oluşturan göstergeler üzerinden incelenip, ortaya çıkan yeni beden ve mekân ilişkileri üzerinden araştırılmıştır. İzleyici ile kurulan ilişkilerin sürece dahil edilmesinin, mekân ve mekânsallığı üreten bir dinamizm sağladığı performans sanatının sonuçlarında görülmüş olup; bu sürecin dijital mekân ve bedene yansımalarının ne gibi kavramsal ve teknik etkileşimler ortaya koyduğu ve mekân deneyimini neye dönüştürdüğü kurulan yeni ilişkiler üzerinden aktarılmaya çalışılmıştır. Eylemsellikle sınırlarını belirleyen bedenin dijital mekândaki sınırsızlığı, kurulan çoklu bağlar üzerinden açıklanıp; dijital platformlarda ‘bedensel’ olarak var olan ‘avatar’ bedenin, ne gibi yeni mekânlar ürettiği performans sanatı örnekleri üzerinden araştırılmıştır. Yapılan incelemelerin hem sanat literatürüne katkı sağlaması, hem de performans ve mekân üzerine proje geliştirmek isteyenlere araştırma alanı sunması öngörülmüştür.Beden, Mekân, PerformansÖZETHazırlanan tez çalışmasında, performatifliğin mekânın yapısal değerlerini üretimi ve mekânsallığı dönüştürücü etkisinin araştırılması planlanmıştır. Bedenin hareketten hareketin de biçimden bağımsız düşünülemeyeceği, tarih öncesi dönemden bugüne mekânı oluşturan göstergeler üzerinden incelenip, ortaya çıkan yeni beden ve mekân ilişkileri üzerinden araştırılmıştır. İzleyici ile kurulan ilişkilerin sürece dahil edilmesinin, mekân ve mekânsallığı üreten bir dinamizm sağladığı performans sanatının sonuçlarında görülmüş olup; bu sürecin dijital mekân ve bedene yansımalarının ne gibi kavramsal ve teknik etkileşimler ortaya koyduğu ve mekân deneyimini neye dönüştürdüğü kurulan yeni ilişkiler üzerinden aktarılmaya çalışılmıştır. Eylemsellikle sınırlarını belirleyen bedenin dijital mekândaki sınırsızlığı, kurulan çoklu bağlar üzerinden açıklanıp; dijital platformlarda ‘bedensel’ olarak var olan ‘avatar’ bedenin, ne gibi yeni mekânlar ürettiği performans sanatı örnekleri üzerinden araştırılmıştır. Yapılan incelemelerin hem sanat literatürüne katkı sağlaması, hem de performans ve mekân üzerine proje geliştirmek isteyenlere araştırma alanı sunması öngörülmüştür.Beden, Mekân, PerformansÖZETHazırlanan tez çalışmasında, performatifliğin mekânın yapısal değerlerini üretimi ve mekânsallığı dönüştürücü etkisinin araştırılması planlanmıştır. Bedenin hareketten hareketin de biçimden bağımsız düşünülemeyeceği, tarih öncesi dönemden bugüne mekânı oluşturan göstergeler üzerinden incelenip, ortaya çıkan yeni beden ve mekân ilişkileri üzerinden araştırılmıştır. İzleyici ile kurulan ilişkilerin sürece dahil edilmesinin, mekân ve mekânsallığı üreten bir dinamizm sağladığı performans sanatının sonuçlarında görülmüş olup; bu sürecin dijital mekân ve bedene yansımalarının ne gibi kavramsal ve teknik etkileşimler ortaya koyduğu ve mekân deneyimini neye dönüştürdüğü kurulan yeni ilişkiler üzerinden aktarılmaya çalışılmıştır. Eylemsellikle sınırlarını belirleyen bedenin dijital mekândaki sınırsızlığı, kurulan çoklu bağlar üzerinden açıklanıp; dijital platformlarda ‘bedensel’ olarak var olan ‘avatar’ bedenin, ne gibi yeni mekânlar ürettiği performans sanatı örnekleri üzerinden araştırılmıştır. Yapılan incelemelerin hem sanat literatürüne katkı sağlaması, hem de performans ve mekân üzerine proje geliştirmek isteyenlere araştırma alanı sunması öngörülmüştür.Sayfa No. ÖZET…………………………………………………………………………………….i ABSTRACK…………………………………………………………………………….ii ÖNSÖZ…………………………………………………………………………………iii RESİMLİSTESİ……………………………………………………………………….vi 1. GİRİŞ...........................................................................................................................1 2. TARİH ÖNCESİ DÖNEMDE SANAT VE MEKÂN İLİŞKİSİ 2.1. Tarih Öncesi Toplumlarda Performatif Tavırlar………………………...………..3 2.2. Mutlak (kutsal) Mekân ve Edilgen Beden……………………………………….10 3. MUTLAK (KUTSAL) MEKÂNDAN BAĞIMSIZ MEKÂNA PERFORMATİF EĞİLİMLER 3.1. Rönesans döneminde bedenin mekâna yansıması…………………………....….18 3.2. İzlenimci Sanatın Gelişiminde Bedenin Hareketliliği…………...………...….....24 3.3. Biyo-Mekânik Beden ve Mekân…………………………………….......…….....29 3.4. 1930-2015 Yılları Arası Sanatında Mekânı Dönüştüren Sanatçı……...……........36 3.5. 1913-2009 Yılları Arası Sanatında Performans Mekânının Kullanımı….............50 4. KÜRESELLEŞEN DÜNYADA DÖNÜŞEN PERFORMANS MEKÂNLARI 4.1. 1990-2009 Yılları Arası Sanatında, Küreselleşme Bağlamında Mekânın Performatif Kullanımı……...................................................................................................................62 v 4.2. Dijital Mekânların Deneyimi…………………………………………………….…71 5. SONUÇ……………………………………………………………………………...79 KAYNAKÇA…………………………………………………………………………..81 RESİMLER KAYNAKÇA…………………………………………………………....86 ÖZGEÇMİŞ…………………………………………...……………………………....94ABSTRACKIn this thesis study, the effect of performativity on the production of structural values of the space and its effect on spatial transformation, are planned to be studied on. The fact that the body cannot be considered independent of the movement and movement cannot be considered independent from motion has been examined through the indicators that make up the space from prehistoric age to the present and the probabilities of emerging new body and space relationships have been investigated. Additionally, the fact that inclusion of the relationships with the viewer to the work provides a dynamism that form the space and spatiality has been seen in the results of the art of performance. The kinds of conceptual and technical interactions the reflection of this process to digital space and body create and what it converts the space experience has been communicated through this relationality. The limitlessness of the body in digital space, which defines its boundaries with actuality has been explained through the multiple relationalities established; the new spaces created by ‘avatar’ body that exists on digital platforms as ‘bodily’ are explained through the examples of performance art. It is aimed that the researches provide guidance to those who want to contribute to the art literature and those who want to develop projects on performance and space.Body, Space, Performance