Soğuk Savaş Dönemi Tito-Nasır Yakınlaşması ve Yugoslavya Müslüman Toplumu: 1955-1967

Abstract

Bu makale 1955-1967 yılları arası Yugoslavya ile Mısır arasındaki yakınlaşmayı ve builişkilerin Yugoslavya’daki Müslüman toplumu üzerine etkilerini incelemektedir. Sovyetler Birliğiile yaşadığı sıkıntıların ardından yeni ittifak arayışına yönelen Tito bir diğer Akdeniz ülkesi olanMısır’da iktidara gelen Cemal Abdülnasır’la yeni bir yapılanma başlatmıştır. Bu iki ismin başınıçektiği “Bağlantısızlar Hareketi” Soğuk Savaş’ın çift kutuplu sistemine karşı alternatif olarakdoğmuştur. Her iki yönetim de kendilerini Batı bloğuna karşı konumlandırmıştır. Türkiye ise buoluşumun dışında yer almıştır. Yugoslavya ve Mısır’ın kurduğu yakın ilişki öncelikli olarak askerive ekonomik çıkarlar üzerine kurulmuştur. Ancak bu süreç zamanla Yugoslavya’daki Müslümanlarıda etkiler. Mısır’ın Yugoslavya’daki Müslüman toplum nezdindeki itibarı artmış ve özellikle eğitimliMüslümanlar açısından İstanbul’un yerini Kahire almaya başlamıştır. Yugoslav-Mısır ilişkilerizamanla zayıflasa da bu süreç özellikle Boşnaklar arasında Arap dünyasına daha yakın yeni birelitin doğmasına zemin hazırlamıştır.This article explores the rapprochement between Yugoslavia and Egypt and its impact on Yugoslav Muslims between 1955 and 1967.The split from the Soviets led Tito to search for new alliances and he approached General Gamel Abdel Nasser, who came to the power in Egypt in 1954. The Non-Alignment Movement, led by these two leaders, was born as an alternative organization in the bipolar system of the cold war. Both governments have positioned themselves against the Western bloc. Turkey did not take place in this formation. The alliance was primarily built upon military and economic interests. Yet this process elevated Egypt to a high standing among the Muslims in Yugoslavia. Among the educated Muslims Cairo took the place of Istanbul. It helped the emergence of new elites especially among the Bosnians closer to the Arab World.