Dayanışma haklarının bütünselliği bağlamında sürdürülebilir kalkınma

Abstract

Yüksek lisans tezimizde, dayanışma hakları ve sürdürülebilir kalkınma bağlamında bütünsellik ilkesine duyulan ihtiyaç vurgulanmıştır. Dayanışma haklarının teorik düzeyde bütünsel olduğu kabul görmesine rağmen uygulamada aksi bir gerçeklik vardır. Bu gerçeklik savaşları, çevresel ve kültürel yıkımları, ekonomik ve sosyal geri kalmışlığa neden olmaktadır. Çalışmamızda bütünsel bakış açısı ile dayanışma hakları ele alınmıştır. Bu doğrultuda dayanışma haklarının bir evrimi olan sürdürülebilir kalkınmanın, bir insan hakkı olduğu ve bütünsel yaklaşımın bir ifadesini yansıttığı ileri sürülmüştür. Çalışmamızda dayanışma hakları ve sürdürülebilir kalkınma perspektifinde, uygulamada etkinliği arttırmak için yeni bir bakış açısı geliştirilmiştir. Problematik, hukuk metodolojisinin genel prensipleri ve hermenötik yöntem ile ele alınmıştır. Nihayetinde gelişmeci insan hakları anlayışından yola çıkarak sürdürülebilir kalkınmanın, dayanışma haklarından türemesi sonucu kapsamını geliştirerek meydana gelen bir hak olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca sürdürülebilir kalkınmanın diğer dayanışma haklarından daha farklı olarak, dayanışma dışında bütüncül yaklaşımı da karakteristik özellikler arasında bulundurduğu sonucuna varılmıştır.

In the master's thesis, the need for the principle of holism in the context of solidarity rights and sustainable development has been emphasized. Although it is accepted that solidarity rights are holistic at the theoretical level, there is a contrary reality in practice. This reality causes wars, environmental and cultural destruction, economic and social backwardness. In our study, solidarity rights have been addressed with a holistic perspective. In this direction, it has been argued that sustainable development, which is an evolution of solidarity rights, is a human right and reflects an expression of the holistic approach. In our study, a new perspective has been developed in order to increase the effectiveness in practice in the perspective of solidarity rights and sustainable development. The problematic has been addressed with the general principles of legal methodology and the hermeneutic method. Finally, based on the developmental understanding of human rights, it has been concluded that sustainable development is a right that has developed by developing its scope as a result of deriving from solidarity rights. In addition, it has been concluded that sustainable development, unlike other solidarity rights, has a holistic approach among its characteristic features in addition to solidarity.