1957 krizi’nden Suriye iç savaşı’na Türkiye’nin Suriye politikasındaki değişimi anlamak

Abstract

Türkiye-Suriye ilişkileri, iki ülke arasındaki tarihi ve kültürel bağlar ve çeşitli siyasi ihtilaflar doğrultusunda inişli çıkışlı bir seyir takip etmiştir. Bu çalışmada Türkiye’nin Suriye’ye yönelik dış politikası, iki önemli tarihsel kriz çerçevesinde incelenmektedir. Bu krizlerden ilki, 1957 yılında Soğuk Savaş’ın tarafları olan Türkiye ile Suriye arasında yaşanan sınır gerginliği; diğeri ise Arap Baharı’nın etkisiyle başlayan Suriye İç Savaşı’nın çok aktörlü bir vekalet savaşına dönüşmesi nedeniyle halen devam eden olan Suriye İç Savaşı’dır. Bu makalede de Türkiye’nin Suriye politikasındaki değişimin mahiyeti, kaynakları ve sonuçları, Türk dış politikasında gerçekleşen dönüşüm çerçevesinde incelenmektedir.

Türkiye-Syria relations throughout recent history in line with the historical and cultural ties and various political conflicts between the two countries. In this article, Türkiye’s foreign policy towards Syria is examined within the framework of two important historical crises. The first of these crises is the 1957 border crisis between Türkiye and Syria in the Cold War context, and the other one is the ongoing Syrian War, in which the Syrian civil war, which had started with the “Arab Spring” uprisings, has turned into a multi-actor proxy war. In this article the nature, sources and consequences of the change in Türkiye’s Syria policy are examined within the framework of the transformation in Turkish foreign policy.