Ampute futbol oyuncularında kas aktivasyon paternlerinin yüzeyel elektromiyografi ile incelenmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı, ampute futbolcularda üst ekstremite dirsek fleksör (Biceps brevis, biceps longus, brachioradialis) ve ekstansör kasları (triceps longus, triceps lateral) ile omuz fleksör (anterior deltoid) ve ekstansör (posterior deltoid) kaslarının aktivasyon paternlerinin yüzeyel elektromiyografi (YEMG) ile belirlemek ve farklı hareket paternlerindeki aktivasyon düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Ölçümler, YEMG kaydı kablosuz veri sistemiyle (Delsys Inc, Boston, USA) senkronize iki kamerayla (Vosskühler GmbH, Germany) Multisensor Control (Lionsystems, Luxembourg) yazılımı ile kayıt altına alınmıştır. Bu araştırmaya, Ampute Süper ve 1. Lig’inde oynayan 10 erkek sporcu (yaş ortalaması 25.5 ± 5.06 yıl, spor yaşı 42.1 ± 29.2 ay) katılmıştır. Dirsek ekstansörlerinin kanedyenle yürüme (sağ kol %61, sol kol %69.1), koşma (sağ kol %113.1, sol kol %106.6), şut atma (sağ kol %185.1, sol kol %140.2) sırasında en yüksek kas aktivasyon düzeylerine sahip olduğu görülmüştür. Omuz ekstansörünün de kanedyenle yürüme (sağ kol %33.9, sol kol %30.2), koşma (sağ kol %113.5, sol kol %125.6), ve şut atma (sağ kol %160.9, sol kol %134.9) sırasında en yüksek kas aktivasyonuna sahip olduğu görülmüştür. Kanedyenle yürüme, koşma ve şut atma görevleri arasında istatistiki anlamlı farklılık görülmüştür (p<0.05) Sağlam olan ve olmayan taraf arasında ise farklılık görülmemiştir (p>0.05). Ortalama omuz açısal hızıyla kas aktivasyon düzeyleri arasında pozitif korelasyon görülürken (p<0.05) ortalama dirsek açısıyla korelasyon görülmemiştir (p>0.05). Dirsek ve omuz ekstansörleri yürümeye oranla 1-3 kat fazla aktivasyon gösterirken, fleksörler 3 ile 5 katı aktivasyon göstermektedirler. Hem performansı iyileştirmek hem de ileride olabilecek yaralanmaları önlemek amacıyla üst ekstremite ihtiyaçlarına uygun kuvveti geliştirecek antrenman programlarına önem verilmelidir. Ampütasyon, elektromiyografi, futbol, kanedyen, üst ekstremite

Investigation of Muscle Activation Patterns with Surface Electromyography of Amputee Soccer Players. The aim of this study was to investigate upper extremity elbow flexor (Biceps brevis, biceps longus, brachioradialis), extensor (triceps longus, triceps lateral) and shoulder flexor (anterior deltoid), extensor (posterior deltoid) muscles’ activation patterns with surface electromyography (SEMG) during crutch walking, running, and shooting and to compare the activation levels between these movement patterns. Measurements were recorded using with two cameras synchronized to the SEMG system and recorded via Multisensor Control software. Ten Amputee Super and First League players participated in this study. The highest activation levels were seen for the elbow extensor during crutch walking (right arm %61, left arm %69.1), running (right arm %113.1, left arm %106.6), shooting (right arm %185.1, left arm %140.2). Shoulder extensors showed the highest activation levels during crutch walking (right arm %33.9, left arm %30.2), running (right arm %113.5, left arm %125.6), shooting (right arm %160.9, left arm %134.9). There were statistically significant difference between crutch walking, running and shooting muscle activation levels (p<0.05). There was no significant difference between affected and non-affected sides’ muscle activation levels (p>0.05). Elbow and shoulder extensors showed between 1-3 times increase of muscle activation levels according to their crutch walking activations but extensors showed between 3-5 times increase. Muscle activation levels showed positive correlation with average shoulder angular velocity. However, there was no correlation with average elbow angular velocity. Upper extremity strength trainings should be designed according to upper extremities’ needs for both improving the performance and to preventing possible injuries. Amputation, crutches, electromyography, soccer, upper extremity