Birinci basamaktan okullara ergen sağlık eğitimi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, birinci basamak sağlık kurumları için örnek oluşturabilmek amacıyla, ilköğretim 2. kademe öğrencileri için, ergen sağlığı ile ilgili en çok merak edilen konular belirlenerek hazırlanan eğitim programının içeriği ve sonuçları sunulmuştur. Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma İstanbul Alemdar beldesindeki iki ilköğretim okulunun 6., 7. ve 8. sınıflarında gerçekleştirilmiştir. Öğrenciler ergenlik hakkında genel olarak bilgilendirildikten sonra, yapılacak eğitimin ana başlıkları açıklanmıştır. Daha sonra, her sınıfa konulan kapalı sandıklara öğrencilerin bu eğitimde en çok öğrenmek istedikleri konuları, kâğıtlara isim yazmadan belirtip atmaları istenmiştir. Ardından, kızlar ve erkeklerin ayrı sınıflarda olduğu 50-60 kişilik gruplara haftada bir, 1 saat süren toplam 6 haftalık bir eğitim planlanmıştır. Kızlar kadın, erkekler de erkek hekim tarafından eğitilmişlerdir. Eğitimlerde, etkileşimli yöntemler kullanılmıştır. Eğitimlerin ardından hekimler tarafından, 208 veli ile öğretmenler, yapılan eğitim ve ergen sağlığı konusunda bilgilendirilmişlerdir. On üç soruluk bir test ile eğitim değerlendirilmiştir. Bulgular “ki-kare” ve “student’s t” testleri ile analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmada 517 öğrenci, toplam 673 soru yöneltmiştir. En fazla sorulan 5 konu fiziksel değişiklikler (% 24), mensturasyon (% 17), genel olarak ergenlik (% 12), cinsellik (% 11), gebelik ve doğum (% 6) ile ilgiliydi. Okullar ve sınıflar arasında sorular açısından herhangi bir fark yoktu. Yapılan eğitim değerlendirildiğinde öğrencilerin % 54’ü ortalama bilgili bulundu, kızların erkeklerden daha bilgili oldukları gözlendi (p<0.05). Öğrencilerin % 93.8’i eğitimden çok şey öğrendiğini ve yararlandığını söyledi. Sonuç: Bu çalışmada, ergenlerin eğitimden memnun olduklarını ifade etmelerine rağmen, ergen sağlığı konusunda, daha fazla temel bilgiye gereksinim duydukları saptanmıştır. Ergen sağlığı eğitimlerinin hekim, öğretmen, veli işbirliği ile süreklilik içinde sunulması eğitimin etkinliğini artırabilir.

Aim: In order to establish a sample for the primary care organizations, this study presents the content and the assessment of an education program for secondary school students which had been prepared by identifying the most sought for subjects concerning adolescent health. Methods: This descriptive study was hold in Alemdar, a county of Istanbul, among 6th, 7th and 8th grade students of two secondary schools. After the students were informed about adolescence in general, main topics of the next education were explained. Then, the students were requested to write down the subjects that they would most like to learn without stating their names and to put the papers in the locked boxes placed in each classroom. One hour lectures were held in groups of 50-60 students. Each group was composed of either girls or boys. Female students were taught by a female physician and male students were taught by a male physician, employing interactive methods. Following the education program, 208 parents and teachers were informed by the physicians with the program content and adolescent health. The education was evaluated by a 13-question survey. Data were analyzed by chi-square and student&amp;#8217;s t tests. Results: In the study, a total of 673 questions were raised by 517 students. The most frequently questioned subjects were physical changes (24 %), menstruation (17 %), puberty in general terms (12 %), sexuality (11 %) and pregnancy and delivery (6 %). No difference was observed between the grades and the schools in terms of the questions raised. Asessment results of the presented education showed that, 54 % of the students had an average knowledge of adolescent health and there was a gender related knowledge difference on behalf of girls (p&lt;0.05). 93.8 % of the students mentioned that they benefited and learned a lot from the education. Conclusion: Although participants mentioned that they were satisfied with the given education, their basic knowledge about adolescent health found to be unsatisfactory. Providing adolescent health education programs continuously, with the collaboration of physicians, teachers and parents, may improve the effectiveness of the programs.