Milli Mücadelede İhtiyât Zabitanı Teavün Cemiyeti (1918-1920)

Abstract

Tezimizde İhtiyât Zabitanı Teavün Cemiyetinin kuruluşu, edebi, ticari ve siyasi faaliyetleri üzerinde durulmuştur. Mondros Ateşkes Antlaşmasından sonra ordular terhis edilmiş ve pek çok İhtiyât Zabiti askerlik görevinden istifa etmek zorunda kalmıştır. Sivil hayatta geçimlerini nasıl sağlayacaklarını bilemeyen subaylar, öncelikle maddi ihtiyaçlarını karşılayabilmek için İhtiyât Zabitanı Teavün Cemiyetini kurmuştur. İlk amaçları seslerini hükümete duyurmak, devletten aldıkları maaşın sivil hayatta bir iş bulana kadar devamını sağlamak olmuştur. İhtiyât Zabitleri Postası adıyla bir gazete çıkarmışlar, bu yayın organı aracılığıyla kendileri gibi terhis edilen subaylara da iş imkanı sağlamaya çalışmışlardır. Devletten elbiselik kumaş, boş arazilerin kendilerine tahsisi, memuriyet gibi konularda yardım istemiş, ancak seslerini duyurma konusunda başarıya ulaşamamışlardır. Ülkede mütarekeden hemen sonra başlayan karışıklar, işgaller neticesinde İhtiyât Zabitleri de üzerlerine düşen görevleri yapmışlar, gerek yazıları, gerek düzenlenmesine katkı sağladıkları mitinglerle direnişte aktif rol oynamışlardır. Cemiyet üyelerini direnişe geçiren olay 15 Mayıs 1919’da İzmir’in işgal edilişi olmuştur. 20 Mart 1920 tarihine kadar siyasi alanda faaliyet gösteren cemiyet, İstanbul’un da işgal edilmesinin ardından çeşitli kanallar vasıtasıyla Anadolu’ya geçip milli mücadeleye katılmıştır.

Our thesis’s focuses on the foundation of Ihtiyât Zabitan-ı Teavün Society and its literary, commercial and political activities. As a result of the Armistice of Mudros, the army had been demobilized and many military officers had to resign. In order to earn their livelihood, they established a union: Ihtiyât Zabitanı Teavün Society. The main purpose of the union was to make themselves heard by the government, and to ensure that the salary they had been receiving contiuned until they found employment as civilians. They also published a newspaper called “Ihtiyât Zabitleri Postası” which served as a means of providing the discharged officers with jobopportunities. They requested for help in matters such as fabric for clothing, allocation of vacant lands and civil service employment. However their socies weren’t heard by the goverment. In consequence of the country’s turbulent situation, they also did their part as playing an active role in the resistance with both writings and rallies that they contributed. The event that inspired the members of the union to take action was Izmir’s occupation on May 15, 1919, The union was politically active until Marc 20, 1920. After the occupation of Istanbul, they joined the national struggle in Anatolia through various channels.