Kentsel koruma politikalarında sivil toplum kuruluşları ve yerel yönetimlerin iş birliği : ÇEKÜL vakfı ve tarihi kentler birliği örneği

Abstract

Küresel çapta yaşanan hızlı nüfus artışı ve plansız kentleşme, neoliberal ekonomi politikaları, savaşlar, göçler ve bunların yanında kültür ve tabiat varlıklarının önem ve değerine yönelik yetersiz farkındalık, kentsel alanlarda insan mekân ilişkiselliğinde yeni sorunlu alanların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bunlardan bir tanesi de kentsel alanlardaki tarihi, kültürel ve doğal mirasın özüne uygun korunması sorunudur. Bu mesele bağlamında merkezi ve yerel yönetimlerin geliştirdiği politikaların sivil kapsamlı olması ve sivil toplum dinamiklerinin bu politikalarda etkinliği, koruma politikalarının kentlerin gerçekliğine, toplumsal dinamiklerine ve sürdürülebilir olma özelliğine uygunluğu açısından önem teşkil etmektedir. Bu kapsamda bu tezde kentsel koruma politikalarında sivil toplum kuruluşları ile yerel yönetimlerin iş birliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu genel olgunun somut örneklemini teşkil eden ÇEKÜL Vakfı ve Tarihi Kentler Birliği örneği ile sivil toplum kuruluşlarının yerel yönetimler ile birlikte kentsel koruma politikalarında nasıl bir iş birliği geliştirmiş oldukları, kam-sivil iş birliğinin niteliği, boyutları ve Türkiye bağlamında yaşadığı sorunlar tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular ışığında, kamu sivil iş birliğinde ÇEKÜL Vakfı ve TKB iş birliği modelinin Türkiye’ye özgü bir model olduğu çıkarımı yapılmıştır. Bu modelin özellikleri güçlü ve zayıf yönleri, fırsatları ve tehditleri betimlenmiştir. Araştırma tespitler, öneriler ve çıkarımlar bağlamında yapılan değerlendirmeler ile sonlandırılmıştır.Rapid population growth and unplanned urbanization, neoliberal economic policies, wars, migrations, as well as inadequate awareness of the importance and value of cultural and natural assets on a global scale have led to new problems that problematize human-space relations in urban areas. One of these issues is the problem of preserving the historical, cultural and natural heritage in urban areas in accordance with their essence. In the context of this issue, the civil comprehensiveness of the policies developed by the central and local governments and the effectiveness of local dynamics in these policies are important in terms of the suitability of conservation policies to the reality, social dynamics and sustainability of cities. In this context, this thesis aims to examine the cooperation between sivil society organizations and local governments in urban conservation policies. With the example of ÇEKÜL Foundation and Historical Cities Union, which constitute a concrete example of this general phenomenon, the cooperation of non-governmental organizations with local governments in urban conservation policies, the nature and dimensions of public-civilian cooperation and the problems experienced in the context of Turkey have been determined. In the light of the findings obtained in the research, it was concluded that the ÇEKÜL Foundation and TKB cooperation model in public-civil cooperation is a model specific to Turkey. The features, strengths, weaknesses, opportunities and threats of this model are described. The research was concluded with evaluations made in the context of findings, suggestions and deductions.