National human rights institutional models in comparative law and the case of Turkey

Abstract

Ulusal insan hakları kurumları kavramı, her ülke kapsamında kendine özgü adı ne olursa olsun, uluslararası standartlara uygunluğu gösteren akreditasyon işlemini yaptırmış, ulusal kurumlar için kullanılmaktadır. Akreditasyon işlemine başvurarak ulusal insan hakları kurumu niteliğini kazanmış birçok ombudsmanlık ve komisyon modeli kurum bulunmaktadır. Ülkelere kurumsal modelleri seçme yönünde geniş bir takdir yetkisi tanınmış olmakla birlikte, tercih edilen modele uygun olarak uluslararası standartların sağlanması beklenmektedir. Bu çalışmanın konusu, uluslar arası standartlara uygun hangi modellerde ulusal insan hakları kurumları bulunduğu, ülkelerin kurum tercihini belirleyen faktörlerin neler olduğu ve Türkiye için nasıl bir kurumsal yapılanma tercih edilmesi gerektiği üzerinde durulacaktır.

Regardless of its specifi c title in each country, the concept of national human rights institutions is used for the national institutions, which have made the accreditation demonstrating the compliance with the international standards. Having applied to the accreditation procedures, there are many institutions that acquired the quality of national human rights institution as ombudsman and commission model. Although dressed with a wide authorization to choose the institutional models the countries are expected to meet the international standards in line with the model chosen. The subject of this study will be to examine in which models compliant to the international standards national human rights institutions exist, what are the factors taken into consideration by the countries to determine the institution choice and what sort of an institutional structure must be preferred for Turkey.