Publication: Bölgeler arasıcılık ve bölgeler ötesicilik kavramları çerçevesinde AB-MERCOSUR ilişkileri
Abstract
Uluslararası İlişkileri analiz etmenin zorluğu farklı aktörler tarafından çok katmanlıdüzeyde gerçekleşen süreçleri barındırmasından kaynaklanmaktadır. Dünya sisteminde varolan bölgeselleşme faaliyetleri ise bu karmaşık düzeni analiz etmeyi kolaylaştırır. Bölgekavramı üzerine bir uzlaşma olmasa da genel olarak, aynı coğrafi alanda bulunan ülkegruplarını ifade eder. Bölgeselleşme de bölge oluşturma eğilimi olarak, hem var olan bölgeleriele alarak uluslararası ilişkilerin bir alt alanını oluşturur; hem de bölgelerin nasıl oluştuğunuinceleyen bölgeselcilik kavramına katkı da bulunur. Bölgeselcilik, anlamı ve içeriği üzerinefikir birliği olmayan ve 1940'lardan başlayarak günümüze kadar değişen bir kavramdır. Butarihsel süreç içerisinde, 1990'lardan itibaren ticaret ve yatırım akışlarının küreselleşmesineparalel olarak, bölgeler arası ilişkilerde artış gözlemlenmiştir. Buna bağlı olarak bölgelerarasıcılık/ ötesicilik teorileri 2000’lerden sonra literatürde giderek daha fazla yer almıştır. Butezin teorik çerçevesi içerisinde bölgeler arasıcılık, iki resmi bölgesel örgüt arasındaki ilişkileriifade ederken, bölgeler ötesicilik daha az resmileştirilmiş ilişkilerin yanı sıra devlet dışı aktörlerde dahil olduğu ilişkileri analiz etmek için kullanılmaktadır. Bölgeler arası ilişkiler, iki resmiörgüt olan AB ve MERCOSUR’un 2019’da yaptığı ticaret anlaşması üzerindenincelenmektedir. Bu iki örgütü bu anlaşmayı yapmaya iten iç dinamikler ise liberal teori çerçevesinde ele alınmıştır. AB’yi örnek alarak yola çıkan, ancak hükümetler arası uzlaşıboyutunda kalan MERCOSUR ile AB’nin imzaladığı ticaret anlaşması tarihsel süreç içerisindedeğerlendirilirken; bölgesel entegrasyonda ölçüt olan AB’nin diğer bölgelerle ilişkilerine de yerverilmiştir.
The difficulty of analyzing International relations stems from the fact that it containsprocesses that occur at a multi-layered level by different actors. Regionalization activities inthe world system make it easier to analyze this complex order. Although there is no consensuson the concept of region, it generally refers to groups of countries located in the samegeographical area. Regionalization, as a tendency to create a region, forms a sub-area ofinternational relations by considering existing regions; It also contributes to the concept ofregionalism, which examines how regions are formed. Regionalism is a concept that has noconsensus on its meaning and content and has changed from the 1940s to the present. In thishistorical process, in parallel with the globalization of trade and investment flows since the1990s, an increase in interregional relations has been observed. Accordingly, the theories ofinterregionalism/ transnationalism have increasingly taken place in the literature after the 2000s.Within the theoretical framework of this thesis, interregionalism refers to the relationshipsbetween two official regional organizations, while transregionalism is used to analyze lessformalized relationships as well as relationships involving non-state actors. Interregionalrelations are examined through the trade agreement signed in 2019 by two officialorganizations, the EU and MERCOSUR. The dynamics that pushed these two organizations tomake this agreement are discussed within the framework of liberal theory. While the tradeagreement signed by the EU with MERCOSUR, which set out by taking the EU as an example,but remained in the size of an intergovernmental consensus, is evaluated in the historical process. Beside, the relations of the EU, which is a criterion in regional integration, with other regions are also included.
The difficulty of analyzing International relations stems from the fact that it containsprocesses that occur at a multi-layered level by different actors. Regionalization activities inthe world system make it easier to analyze this complex order. Although there is no consensuson the concept of region, it generally refers to groups of countries located in the samegeographical area. Regionalization, as a tendency to create a region, forms a sub-area ofinternational relations by considering existing regions; It also contributes to the concept ofregionalism, which examines how regions are formed. Regionalism is a concept that has noconsensus on its meaning and content and has changed from the 1940s to the present. In thishistorical process, in parallel with the globalization of trade and investment flows since the1990s, an increase in interregional relations has been observed. Accordingly, the theories ofinterregionalism/ transnationalism have increasingly taken place in the literature after the 2000s.Within the theoretical framework of this thesis, interregionalism refers to the relationshipsbetween two official regional organizations, while transregionalism is used to analyze lessformalized relationships as well as relationships involving non-state actors. Interregionalrelations are examined through the trade agreement signed in 2019 by two officialorganizations, the EU and MERCOSUR. The dynamics that pushed these two organizations tomake this agreement are discussed within the framework of liberal theory. While the tradeagreement signed by the EU with MERCOSUR, which set out by taking the EU as an example,but remained in the size of an intergovernmental consensus, is evaluated in the historical process. Beside, the relations of the EU, which is a criterion in regional integration, with other regions are also included.