Die einsamkeit in Marlen Haushofers Romanen

Abstract

Marlen Haushofer 1920 - 1970 yılları arasında yaşamış avusturyalı bir yazardır. Hayatı boyunca beş roman, iki hikaye, üç kısa öykü bandları ve çok sayıda çoçuk kitapları yayınladı. Buna rağmen yaşadığı süre içinde tanınmamıştı. Ölümünden13 yıl sonra Die Wand adlı romanının tekrar basılmasıyla büyük yankı uyandırdı. Marlen Hauhofer hayatının büyük bir kısmını national sozialis rejiminde geçirmesine rağmen, savaşı eserlerine konu etmemiştir.O eserlerinde kendi hayatının yansımasını sergilemiştir.Kendisinin de ifade ettiği gibi , eserlerindeki kahramanlar sanki kendisinden bir parçaymiş gibi gösterilmektedir. Haushofer 'in eserlerine seçmiş olduğu konular daha çok insan ' ın kendisiydi. Öyleki kendisi de yazarak kendi yaşamını sorgulamak istiyordu. Şecmiş olduğu tema ise yalnızlıkdı . Her insan öyle yada böyle kendisiyle yüzleşme gereksimi vardır.Bu yüzleşme Haushofer'de bütün romanlarında en ağır biçimde gerçekleşmektedir. Bütün romanlarında ana kahramanı bir kadın dır, bu kadın yaşamının bir yerinde öyle bir yere geliyorki nasıl devam edeceğini bilmiyor ve o zaman geriye dönük hayatını gözden geçirmeye başlıyor. Bu sorgulama çoçukluğuna kadar uzanıyor ve şu sonuça varıyor. Yalnızlığının temeli çoçukluğunda yatmaktadır. Marlen Haushofer 10 yaşında gönderilmiş olduğu manastır okulunda yalnızlığı tatmış olduğu ilk yerdir.Yetişkin bir kadın olarak da girmiş olduğu ilişkilerde yada evliliğinde de aradığını bulamamış ve yalnızlığa itilmiştir.Böylelikle Marlen Haushofer çevresi ve kendisi arasında bir duvar oluşturmaktadır. Bu duvar bazen bir çatı katında bir oda olabiliyor bazen de görünmez bir duvar oluyor. Bu odada yalnız kalmak istediği zaman yalnızlığın tadını çıkarıyor. Hiç kimse izin almadan bu odaya giremiyordu. Böylelikle yalnızlığını dört duvar arsında kendisiyle paylaşıyordu. Yalnızlık onun için özlenen ve arzu edilen bir fonksiyonu taşımaktadır. Haushofer' in roman kahramanları ne çevresiyle nede aile içinde huzuru bulamamaktadır. Böylece çevrelerine göstermiş oldukları en güzel reaktion geri çekilmekdi ve kendileriyle bütünleşmekti. Marlen Haushofer geçmişini bir günlük yada mektuplar vasıtasıyla geriye dönük olarak hatırlamaktadır. Eserlerinde bir yandan unutmak isterken diğer yandan hatırlamanın gereksinimini duymaktadır. Her ikisi de onun için çok önemlidir.Zusammenfassung Marlen Haushofer war eine österreichische Autorin, die zwischen den Jahren 1920-1970 gelebt hat. Zu lebzeiten hat sie fünf Romane, zwei Erzähllungen, drei Kurzgeschichten und zahlreiche Kinderbücher veröffentlicht. Als sie lebte hat sie keine Anerkennung gefunden, erst mit der Neuerscheinung ihres Romanes Die Wand wurde die Aufmerksamkeit an Marlen Haushofer geschenkt. Marlen Haushofer hat während der Zeit des Nationalsozialismus gelebt. Auffällig ist jedoch, dass Marlen Haushofer nicht - wie die meisten Autorinnen ihrer Generation - in erster Linie über eigene Kriegserlebnisse geschrieben hat. Trotzdem haben alle ihre zentralen Gestalten - wie Haushofer selbst - den Krieg in irgendeiner Weise miterlebt und sind in ihrem weiteren Leben von diesen Erfahrungen, sowohl in ihrem inneren Erleben als auch in ihrer äußeren Lebensgestaltung stärkstens geprägt. Haushofers Unzufriedenheit mit ihrem Leben ist offentsichtlich und darum fängt sie an zu schreiben. Denn Schreiben ist der Weg, den sie einschlägt, um sich über die Begrenzungen hinauszuführen. Für sie ist Schreiben der einzige Weg sich eine Existenz aufzubauen. Wenn Haushofer somit Menschen darstellt - so lässt sich aus ihren Aussagen ableiten - greift sie in die Tiefe der eigenen Personen und projiziert sie in eine fiktionale Welt und lässt sie dort Gestalt annehmen. Für ihre Grundaussage wählt sie das Motiv der Einsamkeit In all ihren Werken ist dieses Motiv zı sehen. Denn irgendwann in ihrem Leben kommen ihre Hauptfiguren an eine Stelle wo sie ihre Leben rückwärtsbesinnend befragen. Zurück bis in die Kindheit, wo die Wurzeln der Einsamkeit liegen.