Halit Ziya Uşaklıgil’in hikâyelerinde çocuk

Abstract

Türk edebiyatında çocuk kavramı, edebiyatımızın ilk ürünleri olan Orhun Kitabeleri’nden itibaren görülmeye başlar. Bundan sonraki dönemlerde de çocuk kavramına sıklıkla yer verilir. Servet-i Fünun dönemine kadar bir ideal etrafında verilen çocuk kavramı, Servet-i Fünun’dan sonra bireysel olarak yer almaya başlar. Türk edebiyatının batılı anlamda ilk gerçek eserlerini vermiş olan Halit Ziya Uşaklıgil, çocuğu da ilk defa bireysel olarak işlemiştir. Çocuk, Halit Ziya Uşaklıgil’in roman ve hikâyelerinde bir ideali benimsetmek için araç olarak kullanılmamış. Onları psikolojilerine yer verilmiştir. Bu sayede çocukların olaylar ve durumlar karşısında verdikleri tepki ve bu dönemlerde yaşadıklarının yetişkin hayatlarına etkileri işlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Halit Ziya Uşaklıgil, roman, hikâye, çocuk.

The concept of children in Turkish literature began to appear from the first products of our literature Orkhon Inscriptions. The concept of child is often given in the next period. Concept of the child is given around an ideal until the period of Servet-i Fünun, individual begins to get involved after Servet-i Fünun. Works of Turkish literature in the Western sense, which gave the first real Halit Ziya Uşaklıgil, the first time the child has been treated as an individual. Child, Halit Ziya Uşaklıgil in the novels and stories as tools unused to adopt an ideal. Their psychology is given.In this way, children's events and their responses to situations and their experiences in this period were studied to determine their impact on adult life. Key Words: Halit Ziya Uşaklıgil, Novel, story, children