Tinnituslu bireylerde azalmış ses toleransı ve yükselen gürlük algısı değerlendirmesi

Abstract

1. ÖZET Tezin başlığı: Tinnituslu Bireylerde Azalmış Ses Toleransı ve Yükselen Gürlük Algısı Değerlendirmesi Öğrencinin Adı, Soyadı: Murat Erinç Danışmanın Adı, Soyadı: Doç. Dr. Ufuk Derinsu Programın Adı: Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Doktora Amaç: Tinnitus, hiperakuzi ve gürlük algısının ortak mekanizmasının santral kazanç ile ilgili olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, hiperakuzisi olan ve olmayan tinnitus hastalarının gürlük büyüme fonksiyonunu davranışsal ve elektrofizyolojik yöntemlerle değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, kontrol grubu (10 erkek ve 10 kadın; ort. yaş 39.8±11.8), tinnitus grubu (10 erkek ve 10 kadın; ort. yaş 40.9±12.2) ve hiperakuzi grubu (aynı zamanda tinnitusu da var) (7 erkek ve 13 kadın; ort. yaş 38.7±14.6) olmak üzere üç gruptan ve toplam 60 normal işiten katılımcıdan oluşmaktadır. Gürlük artışının değerlendirmesinde rahatsız edici ses seviyesi (loudness discomfort levelLDL), kategorik gürlük skalası (categorical loudness scaling-CLS) ve İşitsel Uyarılmış Kortikal Potansiyeller (İUKP) kullanıldı. N1-P2 amplitüd ve latansları ölçüldü. Bulgular: Hiperakuzi grubu ile diğer iki grup arasında LDL sonuçlarında anlamlı farklılık gözlendi (p < 0.001). Hiperakuzi grubu ile diğer iki grup arasında 500 Hz ve 2000 Hz dar bant gürültü (NBN) uyaranı ile yapılan CLS ölçümünde normal, yüksek ve “çok yüksek kategorilerinde anlamlı farklılık gözlendi (p < 0.001). Aynı uyaranlar ile 40, 60 ve 80 dB nHL şiddetlerinde yapılan İUKP ölçümünde N1-P2 amplitüd ve latanslarında gruplar arasında anlamlı fark gözlenmedi. Sonuçlar: Hiperakuzi grubu davranışsal testlerde gruplar arasında anlamlı olarak farklılık göstermekte ancak elektrofizyolojik testler ile bu farklılık görülememektedir. Tinnitus ve hiperakuziyi elektrofizyolojik testler kullanarak yükselen gürlük fonksiyonu üzerinden ayrıştırma girişimimizde N1 ve P2 cevapları uygun bir yöntem olarak görülmedi. Ancak davranışsal testlerde kullanılan LDL' lere ek olarak CLS kullanımının faydalı olduğu görülmektedir. Anahtar Sözcükler: Tinnitus, hiperakuzi, rahatsız edici ses seviyesi, kategorik gürlük skalası, işitsel uyarılmış kortikal potansiyeller 2 2.

Title of Thesis: Evaluation of Decreased Sound Tolerance and Loudness Growth in Individuals with Tinnitus Student Name, Surname: Murat Erinç Supervisor Name: Ufuk Derinsu Program Name: Audiology and Language Disorders PhD Program Aim: The common mechanism of tinnitus, hyperacusis, and loudness perception is hypothesized to be related to central gain. This study aimed to evaluate the loudness growth function of tinnitus patients with and without hyperacusis using behavioural and electrophysiological methods. Materials and Method: The study consists of three groups with a total of 60 clinically normal hearing subjects, including the control group (10 men and 10 women; mean age 39.8, SD 11.8 years), tinnitus group (10 men and 10 women; mean age 40.9, SD 12.2 years) and hyperacusis group (also have tinnitus) (7 men and 13 women; mean age 38.7, SD 14.6 years). Loudness discomfort levels (LDLs), categorical loudness scaling (CLS) and cortical auditory evoked potentials (CAEP) were used for the evaluation of loudness growth. N1-P2 component amplitudes and latencies were measured. Results: LDL results showed a significant difference between the hyperacusis group and the other two groups (p < 0.001). In the loudness scale test performed with 500 Hz and 2000 Hz narrow-band noise (NBN) stimulus, a significant difference was observed between the hyperacusis group and the other two groups in the “medium,” “loud” and “very loud” categories (p < 0.001). In the cortical examination performed with same stimulus at 40, 60 and 80 dB nHL intensities, no significant difference was observed between the groups in the N1, P2 latency and N1-P2 peak-to-peak amplitude. Conclusions: The hyperacusis group is significantly different between groups in behavioural tests, but not in electrophysiological tests. In our attempt to differentiate tinnitus and hyperacusis with electrophysiological tests over the loudness growth function, N1 and P2 responses were not seen as a suitable method. However, it appears to be beneficial to use CLS in addition to LDLs in behavioural tests. Key words: Tinnitus, hyperacusis, loudness discomfort levels, categorical loudness scaling, auditory cortical evoked potential.