İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ, DİNİN VEYA DİNİ DUYGULARIN KORUNMASI AMACIYLA SINIRLANABİLİR Mİ?*

Abstract

fade özgürlüğü ve din özgürlüğü, demokratik bir toplum düzenin-de, oldukça önem taşıyan özgürlüklerdir. Her iki özgürlük de Anaya-sada ve insan hakları sözleşmelerinde düzenlenmiştir. Bunlardan birin-den, kategorik olarak vazgeçilemez. Fakat bazen iki özgürlük arasında çatışma çıkabilir. Bu gibi hallerde, çatışmanın uyumlaştırılması gerekir. Türkiyede son yıllarda böyle durumlarda, kategorik olarak ifade özgür-lüğü aleyhine bir yaklaşım savunulur olmuştur. Öyle ki; dinin ve dini duyguların korunması adına, ifade özgürlüğünden vazgeçilmekte, adeta dine yönelik eleştiri özgürlüğünün yasaklanması söz konusu olmaktadır. Bu makalede bu sorunun üzerinde durulacak ve din özgürlüğünün dini ve dini duyguları koruyup korumadığı sorgulanacak ve bu unsurların din özgürlüğü içinde olmadığı savunulacaktır.

The freedom of expression and the freedom of religion are very important freedoms in a democratic society. These freedoms are regula-ted not only in the international human rights instruments, but also in the Constitution. None of them are dispensable. Hovewer, sometimes some conflicts can arise between them. In such cases, it is necessary to harmonize the conflict. Nevertheless, in the recent years in Turkey, free-dom of expression has been categorically ignored in such conflict possi-bilities and this approach almost forbids the freedom of criticism of reli-gion. In this paper I am going to focus on the remarkable examples in the recent years regarding this matter and I will question whether reli-gon as a intitution and religious feelings as a spirutual elements are in the scope of freedom of religion.