Yönetim inovasyonunun personel güçlendirmeyle etkileşiminde iç girişimciliğinin aracılık rolü; trakya bölgesindeki özel hastaneler üzerine bir araştrma

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, özel hastane idari personeli özelinde yönetim inovasyonun personel güçlendirmeye etkisinde iç girişimciliğin aracılık rolünün tespit etmektir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırmanın kapsadığı evren, Trakya bölgesinin Edirne, Tekirdağ ve Kırklareli illerinde faaliyet gösteren özel hastanelerde çalışan idari personelden oluşmaktadır. Araştırma dahilinde, bu üç şehirde faaliyet gösteren toplam 12 özel hastanede görevli ve çalışmaya katılmayı kabul eden 476 idari personel üzerinden veri toplanmıştır. Toplanan bu verilere, geçerlilik ve güvenilirlik analizleri uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde sosyal bilimler için paket program analizi ve yapısal eşitlik modellemesi yazılımlarından yararlanılmıştır. Verilerin normal dağılıma uygunluğunu kontrol etmek için çarpıklık ve basıklık analizleri yapılmıştır. Verilerin araştırma için uygunluk kriterlerini karşılamasının ardından, analiz sürecinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, regresyon analizi, korelasyon analizi, Process Macro regresyon analizi ve fark analizi gibi yöntemler kullanılmıştır. Araştırma sonuçları %95 güven düzeyinde (p=0,05) incelenmiştir. Bulgular: Yönetim inovasyon ile personel güçlendirme arasında anlamlı pozitif; iç girişimci davranışı ile psikolojik güçlendirme arasında anlamlı pozitif ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca yönetim inovasyonun iç girişimcilik üzerinde anlamlı etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Bu durumda yönetim inovasyonun personel güçlendirme üzerindeki etkisine iç girişimciliğin aracılık rolü bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç: Yönetim inovasyonu uygulamalarının, personel güçlendirme üzerinde pozitif ve zayıf bir etkisinin bulunduğu belirlenmiştir. Ayrıca, iç girişimciliğin bu ilişkide aracı bir rol almadığı tespit edilmiştir.

Objective: The purpose of this study is to determine the mediating role of intrapreneurship in the effect of management innovation on staff empowerment in private hospital administrative staff. Materials and Methods: The population of this study consists of administrative staff working in private hospitals operating in Edirne, Tekirdağ and Kırklareli provinces of Thrace region. Within the scope of the study, data were collected from 476 administrative staff working in a total of 12 private hospitals operating in these three cities and who agreed to participate in the study. Validity and reliability analyses were applied to the collected data. Package program analysis for social sciences and structural equation modeling software were used to analyze the data. Skewness and kurtosis analyses were performed to check the conformity of the data to the normal distribution. After the data met the eligibility criteria for the study, descriptive statistical methods, regression analysis, correlation analysis, Process Macro regression analysis and difference analysis were used in the analysis process. Research results were analyzed at 95% confidence level (p=0,05). Results: A significant positive relationship was found between management innovation and employee empowerment, and a significant positive relationship was found between intrapreneurial behavior and psychological empowerment. In addition, it has been determined that management innovation has no significant effect on intrapreneurship. In this case, it was concluded that intrapreneurship does not have a mediating role in the effect of management innovation on employee empowerment. Conclusion: Management innovation practices have a positive and weak effect on employee empowerment. In addition, intrapreneurship does not play a mediating role in this relationship.