Süt dişlenme, karışık dişlenme ve sürekli dişlenme dönemindeki çocukların çürük risk faktörlerinin değerlendirilmesi

Abstract

1. ÖZET Bu çalışmada, çocuklarda çürük risk faktörleri belirlendi ve çürük aktivite testleri kullanılarak uygulanan restoratif tedavinin tükürükte bulunan mutans streptokok, laktobasil, maya, tükürük akış hızı (AH) ve tamponlama kapasitesi (TK) üzerindeki etkileri değerlendirildi. Çalışmaya yaşları 3-13 arasında değişen Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti gelen çocuklar katıldı. Çocukların ebeveynlerine mevcut çürük risk faktörlerinin belirlenmesi amacıyla bir anket formu doldurtuldu. Çocuklar süt dişlenme, karışık dişlenme ve sürekli dişlenme olmak üzere üç gruba ayrıldı. Her bir grup kendi içinde çalışma grubu ve kontrol grubuna ayrıldı. Belirlenen bu gruplardan ve süt dişlenme grubundaki çocukların annelerinden tükürük örnekleri alındı ve çürüklü çocuklarda restoratif tedaviye başlandı. Restoratif tedavinin bitimini takiben birinci, üçüncü ve altıncı ayda tekrar ölçümler yapıldı. Elde edilen değerler, restoratif tedavi öncesi değerleri ile karşılaştırıldı. Süt dişlenme grubundaki çürüklü çocuklarda, anne mutans streptokok değerleri ile çocuğun değerleri arasında pozitif anlamlı bir ilişki bulunduğu saptandı (p=0,014). Çürüklü çocukların çürüksüz çocuklarla karşılaştırıldığında, uyku sırasında beslenme alışkanlıkları olduğu, anne sütüyle beslenme ve biberon kullanmayı daha geç bıraktıkları, fırçalamaya daha geç başladıkları ve dişlerini daha az sıklıkla fırçaladıkları saptandı. Bütün gruplarda restoratif tedavi sonrasında, mutans streptokok ve laktobasil değerlerinde, birinci, üçüncü ve altıncı aylarda anlamlı düşüş saptandı. Mutans streptokok ve laktobasil değerlerinde üçüncü ay sonunda başlangıç değerlerine geri dönüş eğilimi olduğu saptandı. Oral hijyen alışkanlıklarının iyileştirilmesi, çocuğun ve ailenin sağlıklı beslenme alışkanlıkları hakkında bilinçlendirilmesi ile birlikte restoratif tedavi uygulamaları ve kontrollerin en az üç ay aralıkla yapılmasının çürük oluşum hızının düşürülmesi açısından büyük önem taşıdığı sonucuna varılmıştır. faktörleri, çürük aktivite testleri, restoratif tedavi, mutans streptokoklar, laktobasiller 2.

Evaluation of caries risk factors in children with primary dentition, mixed dentition and permanent dentition. In our study, the caries risk factors were determined and the effects of restorative treatment on salivary levels of mutans streptococci, lactobacilli, candida and also saliva secretion rate and buffer capacity were evaluated by caries activity tests in children. Participants were chosen from children between the ages of 3-13, who came to Marmara University School of Dentistry Pediatric Dentistry Department. The parents of the children were interviewed using a structured questionnaire to determine the caries risk factors of the children. The children were distributed into three groups as primary, mixed and permanent dentition. Each group were distributed into study group and control group. The stimulated saliva was obtained from subjects and the mothers of children in primary dentition group, then we started restorative treatment of the children with caries. After the restorative treatment, we renewed saliva sampling at first, third and sixth month. The results obtained were compared with the pre-treatment values. There was significantly positive relationship was found between children and their mother’s mutans streptococci counts in primary dentition study group (p=0,014). The children with caries; had a history of bedtime bottle, stopped breastfeeding and using bottle later, commenced toothbrushing later and brushed their teeth less frequently compared with the children without caries. We determined a statistically significant reduction in mutans streptococci and lactobacilli levels at first, third and sixth months. A tendency of returning to the level of pre-restorative treatment levels in mutans streptococci and lactobacilli counts was seen at the end of third month,. We think that the treatment approaches like improvement of oral hygiene habits, providing the children and their families to become concious of healthy nourishment habits must be coupled with conventional restorative therapy and follow up examinations at relatively long intervals at least three months when attempting to reduce caries incidence.