Dördüncü Sanayi Devrimi Çerçevesinde Koşulsuz Temel Gelir:Türkiye İçin Bir Değerlendirme

Abstract

Bu makalenin temel amacı, yoksulluğu ve gelir eşitsizliğini azaltabilecek kısmi bir çözüm olarak kabul edilenkoşulsuz temel gelire (KTG) ilişkin tartışmaları değerlendirmektir. Çalışma ilk olarak gelir eşitsizliği ile neoliberalizmin hâkim iktisat anlayış haline gelmesi arasındabir ilişki olup olmadığı sorusuna cevap aramaktadır.İkinci olarak Türkiye gibi bazı ülkelerde önemli ölçülerdeartan işsizlik oranları ile derinleşen 4. Sanayi Devrimi (4.SD) arasında bir ilişki olup olmadığını sorgulamaktadır.Üçüncü olarak kapitalist bir ekonomik sistemde hiçkimseyi aç ve korunmasız bırakmayacak politikalarınuygulanıp uygulanamayacağı sorusuna cevap aramaktadır. Dördüncü olarak yukarıdaki sorulara tatminkârcevaplar bulabilmek için makale, Brezilya, Hindistan,ABD, Kanada ve Finlandiya’dan bazı temel gelir deneylerini kısaca değerlendirmektedir. Daha sonra Türkiye’deüç alternatif KTG uygulamasının bütçe üzerinde oluşturacağı maliyetler hesaplanmaktadır. Son olarak, toplumaolumlu dışsallık yayılma olasılığını arttırmak için makalemütevazı bir teorik katkıda bulunmaktadır.

The main purpose of this article is to evaluate the arguments about the unconditional basic income (UBI), which is considered as a partial solution to alleviate poverty and reduce income inequalities. The study will first explore if there is a relationship between income inequality and neoliberalism, which is the dominant economic understanding. Second, it will examine if there is a relationship between an increase in unemployment rates in some countries like Turkey and the deepening of the 4th Industrial Revolution (4th IR). Third, it will seek an answer if it is possible to implement policies that will not leave anyone hungry and vulnerable in a capitalist economic system. Fourth, the paper will briefly evaluate some basic income experiments from Brazil, India, the US, Canada, and Finland to find satisfactory answers to the above questions. Next, the budgetary costs of three alternative UBI possibilities for Turkey are calculated. Finally, the article will make a modest theoretical contribution to increasing the likelihood of positive externality spread to society.