Ölçülebilir zamanın performatif beden mekanizmasının yarattığı fark ve tekrar bağlamında algılanışı

Abstract

Bu çalışma, performans sanatında zaman olgusunu merkezine alarak, tekrarın zamansallığın inşasındaki rolünü incelemektedir. Performans sanatının doğası gereği zamanla kurduğu özgün ilişki, izleyici, sanatçı ve mekân arasında canlı bir etkileşim zemini oluşturur. Tekrar ise bu zeminde yalnızca biçimsel bir strateji değil, aynı zamanda anlamın kaydırılması, kimliğin çözülmesi ve algının dönüştürülmesi için işlevsel bir araçtır. Deleuze, Derrida ve Butler gibi düşünürlerin kuramları ışığında değerlendirilen bu kavramsal çerçeve, “Saniyeler İçinde” başlıklı performans üzerinden somutlaştırılmaktadır. Performans süresince tekrarlanan “saniye” kelimesi, zamanın lineer yapısına karşı deneyimsel ve bedensel bir direniş alanı yaratır. Bu tez, performans sanatında tekrarın nasıl bir fark üretme biçimine dönüştüğünü tartışarak, zamana dair alternatif algılar geliştirmeyi amaçlamaktadır.

This thesis centers on the concept of time in performance art and explores the role of repetition in the construction of temporality. Due to its very nature, performance art establishes a unique relationship with time, creating a dynamic interaction between the audience, the artist, and the space. Within this context, repetition functions not only as a formal strategy but also as an effective tool for shifting meaning, dissolving identity, and transforming perception. Informed by the theories of thinkers such as Deleuze, Derrida, and Butler, this conceptual framework is concretized through the performance titled In Seconds. The repeated utterance of the word “second” throughout the performance creates a space of experiential and corporeal resistance against the linear structure of time. This thesis aims to develop alternative perceptions of time by discussing how repetition in performance art becomes a means of generating difference.