Inflation targeting as a cure and the case of Turkey

Abstract

Son yirmi yıllık süreçte enflasyon hedeflemesi birçok ülkenin merkez bankası tarafından para politikası olarak kabul edilmiştir. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülke merkez bankalarının ulaştığı başarılı sonuçları takiben Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası 2002 yılında enflasyon hedeflemesi uygulamasına başlamıştır. Bu çalışma enflasyon hedeflemesinin önkoşullarını Türkiye açısından sınayarak Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın söz konusu politikadaki başarı şansını sınamayı amaçlamıştır. Çalışmanın ampirik kısmında VAR ve VEC modelleri kullanılarak para politikası araçları ile enflasyon oranı arasındaki ilişki incelenmiştir. Sonuç olarak Türkiye’nin yüksek borç düzeyinin enflasyon düzeyinin temel para politikası aracı olan kısa vadeli faiz oranları ile kontrol altında tutulmasının önünde bir engel olarak durduğu ortaya çıkartılmıştır.

MEHMET AKİF MOROĞLU Danışman: Prof. Dr. AYSU İNSEL Inflation targeting has been accepted as the monetary policy by several central banks in the last two decades. Following the successful results of several developed and developing countries, Turkey has launched its inflation targeting history in 2002. This study attempts to examine the success chance of Turkey in inflation targeting policy, by analyzing the preconditions of the policy for the case of Turkey. In the empirical side, this work employs the VAR and VEC models to investigate the relation between the monetary policy instruments and the inflation rate. The results of these models suggest that the high debt level of Turkey is a problem in the practical side of the inflation targeting as it prevents the central bank to control the inflation via its main policy instrument short term interest rates.