Affetme ve Dİndarlık, Hayat Memnunİyetİnİ Nasıl Destekler?

Abstract

Affetme 1960'lardan beri psikolojide çalışılan bir konudur. Başlangıçta prososyal davranışlar çerçevesinde ele alınan bu konu pozitif psikolojiyle birlikte bireyin güç ve erdemleri çerçevesinde ele alınmıştır. Sağlık, kişilik, bağlanma ve dindarlıkla ilişkilendirilerek başta din psikolojisi olmak üzere psikolojinin farklı alt dallarında incelenmiştir. Bu makalede de affetme dindarlık ve hayat memnuniyetiyle ilişkisi bağlamında araştırılmaktadır. Araştırmanın temel amacı dindarlığın hem affetme hem de hayat memnuniyeti üzerindeki rolünün belirlenmesi, aynı zamanda affetmenin hayat memnuniyeti üzerindeki rolünün tespitidir. Ayrıca araştırmada cinsiyet ve yaşın affetme eğilimindeki rolü de ele alınmıştır. Araştırma grubu İstanbul'da yaşayan Kuran Kursu öğrencileri, cami cemaati ve üniversite öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan 350 kişiden %45.1'i (N=158) erkek, %54.9'u (N=192) kadındır. Katılımcıların yaşları, 17 ile 71 arasında değişmektedir. Yaş ortalaması ise M=33.12 (SD=13.72)dir. Katılımcılara, "Dindarlık Ölçeği", "Affetme Eğilimi Ölçeği" ve "Hayat Memnuniyeti Ölçeği" uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, dindarlık, affetme eğilimi ve hayat memnuniyetinde cinsiyet değişkeni anlamlı bir farklılık oluşturmamıştır. Yaş arttıkça dindarlık, affetme ve hayat memnuniyeti düzeyi artmıştır. Dindarlığın hem affetme eğiliminde hem de hayat memnuniyetinde anlamlı bir yordayıcı olduğu, yine affetme eğiliminin de hayat memnuniyeti üzerinde anlamlı bir etkisinin olduğu anlaşılmıştırForgiveness has been studied since 1960s psychologically. In the beginning, forgiveness was studied in terms of pro-social behaviours but after the positive psychology approach it was examined in the context of human strengths and virtues. Forgiveness has been examined in psychology and its sub-departments like psychology of religion with the focus on the interrelation to personality, attachment, health, and religiosity etc. In this article forgiveness is investigated in the context of its relation with religiosity and life satisfaction. The main aim of the study is to delineate the role of religiosity on forgiveness and life satisfaction. Meanwhile, the relationship between forgiveness and demographic variables (gender and age), also investigated in this study. A further goal of this paper will be to describe the effect of forgiveness on life satisfaction. In order to find out the above mentioned goals Religiosity Scale, Interpersonal Forgiveness Scale and Life Satisfaction Scale were applied to the sample of 350 respondents. According to the findings there was no relationship between gender and main dependent variables (religiosity, forgiveness, and life satisfaction). Findings also indicated that religiosity has a positive effect on forgiveness and life satisfaction. The role of forgiveness was also positive on life satisfaction