Fokal kortikal displazili nöbet hastalarında lezyon lokalizasyon ve tedavi seçenekleri

Abstract

ÖZETAmaç: Bu çalışmanın amacı epilepsi cerrahisi geçirmemiş fokal kortikal displazili nöbet hastalarında lezyon yeri, kullanılan tedavi seçeneklerinin belirlenmesi, en çok tercih edilen farmakoterapi ajanının ve tedavi başarısının belirlenmesidir.Gereç ve Yöntem: Marmara Üniversitesi Nöroloji lepsi polikliniği hasta dosyaları retrospektif olarak taranmış, epilepsi cerrahisi geçirmemiş FKD hastalarının demografik verileri, EEG ve MR sonuçları, nöbet tipleri ve nöbetsizlik süreleri kaydedilmiştir. Hastaların kullandığı ilaç şemaları incelenmiş ve en çok tercih edilen anitepileptik belirlenmiştir.Bulgular: Görüntülemelerde en çok frontal yerleşimli lezyon saptanmıştır. Ortalama nöbetsizlik süresi 22,7 aydır. Hastaların %67 sinde EEG normaldir. Karbamazepin tekli ve kombinasyon tedavilerinde total olarak %67 oranında en çok tercih edilen antiepileptiktir.Sonuçlar: Özellikle antiepileptik tedavi ile nöbet kontrol oranları ve patolojik EEG bulguları açısından çalışma sonuçları literatürden belirgin farklılık göstermektedir. Burada farkın temel nedeni hasta grubu olabileceği gibi henüz takip süresinin kısa olması da bir faktör olabilir. Daha kapsamlı sonuçlar için daha uzun takip gereklidir.

ABSTRACTAim: In this study we aimed to detect the lesion localization, the treatment options, antiepileptic choices and the most commonly used antiepileptic and the success of the treatment.Material and Methods: Patient files of Marmara University Department of Neurology epilepsy outpatient clinic have been retrospectively scanned, demographic variables, EEG and MR results, seizure types and seizure-free periods have been recorded. Antiepileptic protocols of the patients have been examined and the most commonly used antiepilptics have been marked.Findings: Lesions are found to be most commonly frontally located. Mean seizure- free period was 22,7 months. EEG was normal in 67% of the patients. Carbamazepine was the most commonly used antiepileptics either in single or in add-on therapy.Results: Especially by means of seizure control rates with antiepileptic treatment and pathological EEG findings, the study results show marked differences from the current literature. Patient selection bias may be the main reason for the difference while the realtively short follow-up period may contribute as well. For further detailed results, a longer follow-up period would be necessary.