Kronik periodontitis, agresif periodontitis ve kronik marjinal gingivitisli bireylerin başlangıç periodontal tedavi öncesinde ve sonrasında, total tükürük, parotis tükürük ve serum örneklerinde siyalik asit seviyelerinin karşılaştırılması

Abstract

1. ÖZET Çalışmamızda kronik marjinal gingivitisli (KMG), kronik periodontitisli (KP) ve agresif periodontitisli (AP) bireylerde başlangıç periodontal tedavi uygulamasının öncesi ve sonrasında parotis tükürük, total tükürük ve serum siyalik asit seviye değişiklikleri incelendi. Tedavi öncesinde ve tedavi bitiminden 90 gün sonra plak indeks (Pİ), gingival indeks (Gİ), sondalama derinliği (SD) ve sondalamada kanama (SK) ölçümleri yapıldı. Tükürük ve serum örnekleri elde edilerek siyalik asit seviyeleri biyokimyasal olarak incelendi. Periodontal açıdan sağlıklı 10 bireyden tükürük ve serum örnekleri elde edilerek, diğer üç grubun tedavi öncesi klinik ve laboratuvar parametreleriyle karşılaştırıldı. Tüm grupların çoklu kıyaslamasında tedavi öncesi klinik verileri parotis tükürük, total tükürük ve serum siyalik asit seviyelerinde anlamlı farklar belirlendi (p=0.001). Grupların ikili karşılaştırmasında, KP ve AP grupları arasında hiçbir klinik parametrede anlamlı fark olmadığı (p>0.05), KMG ve Sağlıklı grupları arasında SD’de anlamlı fark bulunmadığı tespit edildi (p>0.05). KMG-KP, KMG-AP, KP-Sağlıklı, AP-Sağlıklı grupları arasında tüm klinik parametrelerde, KMG-Sağlıklı grupları arasında ise Pİ, Gİ, SK parametrelerinde anlamlılık tespit edildi. Laboratuvar parametrelerinin çoklu kıyaslamasında elde edilen anlamlılığın KMG-KP, KP-sağlıklı, AP-sağlıklı grupları için tüm laboratuvar parametrelerinden, KMG-KP grupları için total tükürük ve serum siyalik asit seviyelerinden kaynaklandığı (p=0.001), KMG ve sağlıklı grupları arasında ise siyalik asit seviyeleri açısından anlamlı bir farkın bulunmadığı görüldü (p>0.05). Tedavi öncesi enflamasyonu ve periodontal yıkımı temsil eden periodontal parametreler ile siyalik asit seviyeleri arasında pozitif anlamlı bir ilişki saptandı. Tüm gruplarda klinik parametrelerde anlamlı iyileşme tespit edildi. Buna paralel olarak serum, tükürük ve parotis siyalik asit değerlerinde de tedavi sonrasında anlamlı azalmalar görüldü. Elde edilen bu bulgular siyalik asitin biyokimyasal bir belirteç olarak kullanılabileceğini destekler niteliktedir. Örnekleme kolaylığı açısından siyalik asit seviyesinin belirlenmesinde total tükürük tercih edilebilir. Çalışmamız bu konuda yapılabilecek daha detaylı çalışmalara öncü nitelik taşımaktadır. Anahtar Sözcükler: Parotis tükürük, periodontitis, serum, siyalik asit, total tükürük. 2.

Sialic Acid Levels of Serum, Parotid and Whole Saliva Before and After Initial Periodontal Therapy in Chronic Marginal Gingivitis, Chronic Periodontitis, Aggressive Periodontitis Patients This study investigated serum, parotid and whole saliva sialic acid levels before and after initial periodontal therapy (IPT) in chronic marginal gingivitis (CMG), chronic periodontitis (CP) and aggressive periodontitis (AP) patients. Clinical parameters as plaque index (PI), gingival index (GI), bleeding on probing (BOP) and probing depth (PD) were measured; saliva and serum samples were collected before and 90 days after the completion of IPT. Saliva and serum sialic acid levels were evaluated biochemically. Saliva and serum samples were also obtained from 10 periodontally healthy individuals and compared with the initial clinical and laboratory data of the 3 study groups. Multiple comparisons of initial parameters all groups revealed significant differences(p=0.001). However there was no significant differences between KP and AP groups for in all clinical parameters (p>0.05) and between the KMG and healthy groups for PD. Significant differences were obtained for all laboratory parameters between the KMG-KP, KP-healthy, AP-healthy groups and for whole saliva and serum values between the KMG-KP groups (p=0.001). There was no statistically significance between the sialic acid KMG and healthy groups regarding sialic acid parameters (p>0.05). Positive correlation was detected between the sialic acid levels and parameters related to the inflammation and periodontal destruction. Significant clinical improvements were observed in all groups parallel to the laboratory findings. Our results supported the view that sialic acid could be used as a marker to determine inflammatory changes and whole saliva is the first choice to evaluate sialic acid because of easy sampling. This study is a pioneer for further studies. Key words: Parotid saliva, periodontitis, serum, sialic acid, whole saliva.