Fransa’da yaşayan üçüncü nesi̇l Türkleri̇n uyumu, ki̇mli̇k algilari ve di̇l terci̇hleri̇

Abstract

1960’lı yıllardan itibaren Avrupa’ya iş gücü ihtiyacı nedeniyle göçen Türk vatandaşları, artık dördüncü nesille bu topraklarda varlığını sürdürmekte ve Türk nüfusu Avrupa’da büyümeye devam etmektedir. İki dil ve kültür içinde yetişen bu nesiller, eğitim hayatlarına Avrupa ülkelerinde devam etmekte, bu ülkelerde çalışmakta ve buralarda yuvalarını kurmaktadırlar. Bu bağlamda dilsel ve kültürel çeşitlilik nedeniyle uyum, kimlik olgusu, ikidillilik gibi kavramlar ile karşılaşılmaktadır. Bu çalışmada, Fransa’da doğup büyüyen ve yaşları 16- 35 arasında değişen üçüncü nesilden 19 gencin Fransız toplumuna uyumu, kimlik algıları ve dil tercihleri ele alınmaktadır. Bu kapsamda araştırma, nitel bir çalışma olup araştırmada veri toplama aracı olarak görüşme tekniği kullanılmıştır. Görüşmeler neticesinde üçüncü nesil gençler, Fransa’da doğdukları, eğitim aldıkları ve çalıştıkları için uyum sorunu yaşamamaktadırlar. Kendini çift kültüre ait hissedenler ile sadece Türk kültürüne bağlı olduğunu söyleyenler eşit orandadır. Kendilerini genellikle etnik kimliklerine göre tanımlayan gençler dışında, hem etnik kimliğe hem de ulusal kimliğe vurgu yapanların sayısı da oldukça fazladır. Dil kullanımı boyutunda ise eğitim ve sosyal çevreleri nedeniyle gençler Fransızcayı daha çok kullanmakta; aile içinde ise her iki dil de ağırlıklı olarak iletişim dili olarak tercih edilmektedir. Gençler tarafından Türkçenin ve Türk kültürünün gelecek nesillere aktarılabileceği; bunun için özellikle aile eğitiminin ve çevre etkisinin, kültür, örf ve adetlerin öğretilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.