Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçları-TCK M.132

Abstract

Kişilerin merakı, devletin keyfi müdahalesi ve teknolojinin olumsuz etkilerinden korunmak için yasalar ve uluslararası sözleşmeler ile haberleşmenin gizliliğini ihlale yönelik tedbirler alınmaya çalışılmıştır. Türk hukukunda da TCK madde 132 bunun bir yansıması olarak ortaya çıkmıştır. Bu sebeple TCK’da özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar bölümünde, haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu düzenlenmiştir. Söz konusu suç tipiyle haberleşmenin gerçekleştirildiği sırada veya daha sonra haberleşme içeriğine ilişkin olarak yapılan saldırıların önlenmesi amaçlanmaktadır. Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu, TCK’nın 132’nci maddesinde “kişiler arasında haberleşmenin gizliliğinin ihlal edilmesi”, “kişiler arasındaki haberleşme içeriklerinin ifşa edilmesi” ve “kişinin kendisiyle yapılan haberleşmenin içeriğini diğer tarafın rızası olmaksızın alenen ifşa etmesi” şeklinde üç farklı suç olarak tanımlanmıştır. Çalışmamızda söz konusu suçların unsurları, nitelikli halleri, özel görünüş şekilleri ve yaptırımı uygulamadan da örnekler verilerek ayrıntılı bir şekilde incelenmiş, haberleşme özgürlüğünün korunabilmesi için bazı önerilere yer verilmiştir.

In order to protect from the curiosity of people, the arbitrary intervention of the state and the negative effects of technology, measures have been taken to violate the confidentiality of communication with laws and international conventions. In Turkish law, TPC article 132 has emerged as a reflection of this. For this reason, the crime of violating the confidentiality of communication is regulated in the section of crimes against private life and the confidential sphere of life in the TPC. With this type of crime, it is aimed to prevent attacks on the content of the communication during or after the communication. The crime of violating the confidentiality of communication is defined in Article 132 of the TPC as three different crimes: violating the confidentiality of communication between individuals, disclosure of the contents of communication between individuals and publicly disclosing the content of the communication made with the person without the consent of the other party. In our study, the elements, qualified forms, special appearances and sanctions of the crimes in question are examined in detail by giving examples from the practise and some suggestions are given in order to protect the freedom of communication.