Publication: İnsan kaynakları ve disiplin yönetmeliği uygulamalarının iş tatminine etkisi
Abstract
İNSAN KAYNAKLARI VE DİSİPLİN YÖNETMELİĞİ UYGULAMALARININ İŞ TATMİNİNE ETKİSİ ÖZET Günümüzde örgütler, müşteri beklentileri ve rekabetin artması, teknolojik gelişmeler ve personel yapısının değişmesi gibi nedenlerden ötürü çağdaş yönetim uygulamalarına ihtiyaç duymaktadırlar. Örgütler, çalışanlarını eğiterek, katılımlarını sağlayarak ve sorumluluk almalarını teşvik ederek insan faktörünü ön plana çıkarmaya çalışmaktadırlar. Çünkü günümüzde bir örgütün taklit edilemez ve kolayca yenilenemez en değerli varlığının “insan” olduğu kabul edilmektedir. Bu noktada iş tatmini kavramı ortaya çıkmaktadır. İnsanların çalışmasından azami verimi elde etmek, birçok bileşeni olan uygulamaların sonucudur. Bu çalışmada, insan kaynakları ve disiplin yönetmeliği uygulamaları konusunun kavramsal çerçevesi çizilmekte, zorunlu insan kaynakları uygulamaları başta olmak üzere, insan kaynakları uygulamalarının iş tatmini üzerindeki etkileri belirlenmeye çalışılmaktadır. Araştırmanın ana kütlesini, Türkiye’ de özel sektör veya devlete ait örgütlerde halen ücretli çalışmakta olan insanlar oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama tekniği olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Denek seçimi kolayda örneklem (gönüllülük esasına dayanan örneklem) yoluyla yapılmıştır. Uygulama sırasında 22 kişi işyerlerinde ziyaret edilerek anket yüz yüze doldurulmuştur. 612 Kişiye ise elektronik posta yolu ile ulaşılmış, bu kişilerden 92 adet tam doldurulmuş anket dönüşü sağlanmıştır. Toplanan veriler SPSS 17.0 for Windows programında istatistik frekans analizi kullanılarak incelenmiştir. Tablolar Microsoft Office Excel 2007 yazılımı ile oluşturulmuştur. Yapılan analizler, çalışanların zorunlu insan kaynakları uygulamalarını olumlu bulmadıklarını ortaya koymuştur. Ne var ki bu uygulamaları olumlu bulanlar ve bulmayanların iş tatmini ve işten ayrılma niyeti arasında anlamlı bir farklığa rastlanmamıştır. Araştırmaya katılanların demografik değişkenlerinin ile, iş tatmini ve işten ayrılma niyeti arasında da anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Analizlerden elde edilen son sonuç, iş tatmini ve işten ayrılma niyeti arasında negatif bir ilişki olduğudur. nsan kaynakları uygulamaları, Zorunlu insan kaynakları uygulamaları, İş tatmini. THE IMPACT OF HUMAN RESOURCES PRACTICIES AND DISCIPLINE REGULATIONS ON JOB SATISFACTION
Today, companies are in constant demand on modern management practices due to the increasing globalization movement, increasing custorner expectations, technological developments and changing personnel structures. The traditional management techniques are proven to be insuffıcient. Instead, organizations tend to educate employees, encourage them to take responsibility to participate and emphasize the human factor. Thus the concept of personnel empowerment becomes important. In this study, the intention is to construct a conceptual framework of the human resources practicies, and determine the impact of mandatory Human resources practicies on job satisfaction. Survey data collection techniques were used as the research method. Subjects have been determined with easy sampling (sampling based on participation upon free will) to whom surveys were distributed. The surveys were handed to the personel of govermental and private sector employees in Turkey province and collected. 22 people were given survey and collected face to face. 612 people are reached by e-mail and 92 samples are collected by e-mail.The analysis has been performed on valid surveys of 114 samples. Collected data were analyzed with SPSS 17.0 for Windows program using Frequency Analysis Method. As the result of analysis, it has been determined that people does not have a pozitive wiev of mandatory Human resources practicies. However, it does not effect on job satisfaction and intention to quit. The analyze bring up that there is no significant paths between demographical characteristics and job satisfaction, intention to quit. An finally, the search shows that there is a negative relationship between jon satisfaction and intention to quit. Mandatory Practicies, Human Resources Practicies, Job satisfaction.
Today, companies are in constant demand on modern management practices due to the increasing globalization movement, increasing custorner expectations, technological developments and changing personnel structures. The traditional management techniques are proven to be insuffıcient. Instead, organizations tend to educate employees, encourage them to take responsibility to participate and emphasize the human factor. Thus the concept of personnel empowerment becomes important. In this study, the intention is to construct a conceptual framework of the human resources practicies, and determine the impact of mandatory Human resources practicies on job satisfaction. Survey data collection techniques were used as the research method. Subjects have been determined with easy sampling (sampling based on participation upon free will) to whom surveys were distributed. The surveys were handed to the personel of govermental and private sector employees in Turkey province and collected. 22 people were given survey and collected face to face. 612 people are reached by e-mail and 92 samples are collected by e-mail.The analysis has been performed on valid surveys of 114 samples. Collected data were analyzed with SPSS 17.0 for Windows program using Frequency Analysis Method. As the result of analysis, it has been determined that people does not have a pozitive wiev of mandatory Human resources practicies. However, it does not effect on job satisfaction and intention to quit. The analyze bring up that there is no significant paths between demographical characteristics and job satisfaction, intention to quit. An finally, the search shows that there is a negative relationship between jon satisfaction and intention to quit. Mandatory Practicies, Human Resources Practicies, Job satisfaction.