Medyada realiteye tanıklık ve ötesi

Abstract

Medeniyet demek, insan hayatındaki şiddetin ortadan kalkması, toplumsal ilişkilerin sevgi ve hoşgörü ile örülmesi, kişinin yaşadığı hayatın öznesi olup, paylaşma esaslı bir toplumsal hayat sürmesi demektir. Teknolojinin gelişmesi, kitle iletişim araçlarının çoğalması tek başına insanların mutluluğu için yeterli değildir. Temel insan ilişkileri değişmediği, toplumsal yapı daha gelişkin bir hale gelmediği sürece bu, mümkün değildir. Yarışmacı, tüketim kültürü modern çağda, insanları kendilerinin olmayan bir yaşama yöneltmiştir. Yabancılaşma sonucunda yaşadığı hayatı algılayıp anlamlandıramayan yeni çağ insanı, bu sıkıntılarından bir süreliğine de olsa kurtulabileceği fantazya dünyasına yönelmektedir. Gündelik hayatın mistifiye edilmiş ilişkileri insanda, korku, pasiflik, kendine güvenememe duygularına itmiştir. Bu bilinmezlik, sonucu rahat koltuklarda oturarak bilinebilecek polisiye romanla, aynı tür filmlerde, ucuz yapımlarla karşılanmaktadır. Kitle iletişim araçlarının artması sadece demokratikleşme ve seçme özgürlüğü ile açıklanamayacak kadar kişilerin hayatı üzerinde rol oynamaktadır. Patronla işçinin aynı tv'yi seyretmesi, aynı gazeteyi okuması genel bir tektipleştirme ve edilginleşmeye yol açmaktadır. Hayatın işleyişini, çevrede olup bitenleri anlama, W. Benjamin'in dediği gibi yoğunlaşma, kafayı yormayı gerektirecek entelektüel yönden yüksek yayınlara ilgi ile olur. Tv ise tam tersine modern çağ insanını hassas yerinden vurmuş gibidir. Buralarda sunulan diziler, filmler vs.'den ziyade, aynı zamanda bir yaşam üslubudur. Aynı iletilere tanık olan insan bir süre sonra kapitalist pazar ekonomisinin istediği tüketime dayalı bir hayat üslubunu benimser. Alışveriş boş zamanlarda yapılan bir eylem haline gelir. Yeni dönemde şiddet biçim değiştirmiştir, eskinin despotlarını yerini, Aldous Huxley'in dediği gibi gönüllü razı etme temeline dayalı bir biçim almıştır.

MEDIA'S WITNESS TO REALITY AND MORE... Civilization means, elimination of violence from human life, weaving social relations with love and tolerance, and an individual, who is the subject of the life he lives maintains a social life based on sharing. Development in technology, increase in means of mass communication are not sufficient on their own for human happiness. This is not possible unless basic human relations change and social structure improves. This competitive modem era feeding the consumption culture lead humans to a life which is not of their own. The humans of the new era which fail to comprehend the lives they live as the result of alienation direct themselves to a world of fantasy where they can leave such constraints behind even though for a limited time. Mystified relations of daily life pushed humans into sensations of fear, passivity, loss of self-confidence. This unawareness is compensated by a detective novel, the result of which one can tell easily by sifting in comfortable chairs, by films of the same kind and by similar cheap productions. Increase in means of mass communication plays a crucial role on the life of humans which can not be explained only with democratization and freedom of choice. That the employer and the employee watch the same TV and read the same newspaper leads to a monotony and passivity. An understanding the process of life and what is going on around us can be achieved, as W. Benjamin said, by concentration and by being interested in highly intellectual publications which needs brainstorming. On the contrary, TV seems to hit the modem man at its weakest point. What is presented here is also a style of life rather than serials, films, etc. Humans which are under the influence of the same messages adopts, after a while a life based on consumption as required by capitalist market economy. Shopping becomes an action performed in leisure time. In the new era, violence has transformed and the despots of the former age has been replaced by a model based on voluntary persuasion, as Aldous Huxley said.