Hattat-Şâir Abdülkadir Efendi'nin Arınâme'si

Abstract

Osmanlı Dönemi'nin son devir hattatlarından olan Abdülkadir Efendi [Saynaç], aynı zamanda hikemî tarzda manzûmeler yazan bir şâirdir. Arınâme onun arı ve bal mihverinde yazdığı şiirlerini topladığı bir mecmuadır. Bu mecmuadaki şiirleri hutût-ı mütenevvia ile bizzat yazan Abdülkadir Efendi böylelikle hem göze hem kalbe hem de -düşünmeye sevkeden beyitleriyle- akla hitâp etmektedir. Arınâme'de dîvân edebiyâtının yanı sıra halk edebiyâtı formlarına da yer verilmiş, arûzla birlikte hece ölçüsü de kullanılmıştır. Balın şifâ olduğunu ifâde buyuran âyetten ve Hz. Peygamber'in konuyla ilgili hadîslerinden yola çıkılarak kaleme alınan bu mecmua birçok ahlâkî ve ictimâî mevzuya değinen son devir nasîhatnâmelerinin önemli örneklerindendir.

Abdülkadir Saynaç who was one of the last period calligraphers in Ottoman State. He was also one of the most famous calligraphers. He collected his poems regarding bees and honey in his work called Arınâme. Abdülkadir Efendi addresses to reason with different styles motivating to think and good emotions. Arınâme has covered both the forms of folk literature and divan literature. It was written by using verses regarding the healing feature of honey and hadiths on honey. It was one of most important works covering advices mentioning a lot of social and moral matters.