1949'dan günümüze kadar Çin'de Arapça eğitimi

Abstract

Bu tezde 1949’dan günümüze kadar Çin’de Arapçanın nasıl öğretildiği detaylı bir şekilde incelenmiştir. Birinci bölümde Çin’in tarihi kısaca tanıtılmıştır. Arapçanın Çin’de öğretilmesinde önemli faktör olan İslam’ın Çin’e girme, yayılma ve kökleme süreçleri anlatılmıştır. Bundan başka Çin’in temel inançlarından bahsedilerek Arapçanın Çine girmesi ve Çin’de gelişmesinin temeli izah edilmiştir, ilmî ve fikrî arka planı tespit edilmiştir.İkinci bölümde ise 1949’a kadar Çin’de Arapça öğretiminin durumu, yani Arapça öğretimin nasıl başladığı, nasıl geliştiği ve hangi sistemle hangi müfredatlarla yürütüldüğü ele alınmıştır. Bu süreç Jingtang adı verilen medreseler ve camiler olarak iki hatla anlatılmıştır.Üçüncü bölümde ise 1949’dan sonra Çin’deki Arapça öğretimi Çin ve Arap ülkeleri arasındaki ticari ve iktisadi ilişkiler tarafından tetiklendiği, üniversitelerde Arap dili bölümü açıldığı, medreselerin öğretim sistemi değiştirilerek daha modern bir hal aldığı anlatılmıştır. 1949 sonrası üniversitelerde, medreselerde ve camilerde Arap dili hangi müfredatlar yardımıyla, hangi yöntemler kullanılarak öğretildiği de detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Sonuç olarak Çin’de Arapçanın bunca uzun süre devam etmesinde Çinli Müslümanların (Hui’ların) verdiği mücadelelerin büyük etkisi olduğu, bu süreçte önce İslam sonra ticari ilişkiler Arapça eğitimini etkilediği ortaya çıkmıştır.

This thesis aims to study how Arabic has been taught from 1949 till now in China. Firstly, from the point of China’s history and its basic beliefs, we explain the entrance of Arabic into China and its basic development, then its scientific and intellectual background is determined.In the first chapter, China’s history is briefly introduced. And the introduction of Islam into China, its spread and rooting in China, which is an important factor for teaching and researching Arabic in China, has been analyzed. Apart from that, the basic beliefs that exist in China today are also discussed.In the second chapter, the situation of Arabic teaching in China until 1949, in other words, how Arabic teaching started, how it developed and with which system and with which curricula it is carried out, is discussed. This process is described in two lines as the madrasas called Jingtang and mosques.In the third chapter, we explain that after 1949, Arabic education was triggered by the commercial and economic relations between China and Arab countries; the Arabic language department was opened in the universities and the madrasas became more modern by changing the education system. And we also explain in detail that from the 1949 on, which curricula were used and methods which were taught in universities, madrasas and mosques in China.As a result, we come to conclusion that the struggles of Chinese Muslims (Hui) had a great effect on the continuation of Arabic for so long in China and also, firstly Islam and then commercial relations affected Arabic education in China.