Evaluation of physiotherapists during the coronavirus pandemic in the fields of knowledge, awareness and attitude regarding pandemic

Abstract

Amaç: Çalışmamızda, COVID-19 pandemisi sırasında COVID-19 tanılı hastalar ile çalışan, kardiyopulmoner fizyoterapi ve rehabilitasyon alan fizyoterapistlerinin (KPRÇF) pandemiye ilişkin bilgi, tutum, ve farkındalıklarındaki değişimi belirlemek ve KPRÇF ve diğer alanlarda çalışan fizyoterapistlerin (DAÇF) tükenmişlik düzeyini araştırmak amaçlandı.Gereç ve yöntem: Katılımcıların demografik ve mesleki bilgileri kaydedildi. Araştırmaya özgü tasarlanan Bilgi, Farkındalık ve Tutum Anketi yalnızca KPRÇF grubuna, Tükenmişlik Ölçeği-Kısa Formu’nun Türkçe Uyarlaması (TÖ-KF) ise tüm katılımcılara Google Formlar üzerinden çevrimiçi olarak uygulandı. Verilerin analizi SPSS 11.5 kullanılarak yapıldı. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edildi.Bulgular: Çalışmaya, KPRÇF (n:33, yaş ortalaması:33.09±7.07 yıl, mesleki deneyim:10.24±7.69 yıl) ve DAÇF (n:33, yaş ortalaması:26.39±2.2 yıl, mesleki deneyim:3.58±2.07 yıl) grubundan toplam 66 gönüllü fizyoterapist katıldı. KPRÇF’nin COVID-19 pandemiye ilişkin bilgi ve farkındalıklarının arttığı ancak pandemiye ilişkin tutumlarının olumsuz yönde değiştiği belirlendi. Bu alanda çalışan fizyoterapistlerin tükenmişlik açısından (TÖ-KF’ye göre) tehlike sinyalleri verdiği, DAÇF’nin ise genç yaşlarda ve mesleki deneyimlerinin diğer çalışma alanındakilere göre azlığına bağlı tükenmişlik içerisinde oldukları saptandı. İki grup arasında tükenmişlik düzeyleri açısından DAÇF aleyhinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p:0.014).Sonuç: COVID-19 pandemisinin KPRÇF’in bilgi, farkındalık ve tutumlarında değişikliğe yol açtığı sonucuna ulaşıldı. Pandemiye ilişkin bilgi düzeyinin, çalışılan mesleki alanın, yaşın, ve mesleki tecrübe yılının fizyoterapistlerdeki tükenmişlik düzeyini etkilediği belirlendi.

Objective: It was aimed to determine the change in the knowledge, attitudes, and awareness of physiotherapists working in the field of cardiopulmonary physiotherapy and rehabilitation (PWCPR), and to investigate the burnout level of PWCPR and physiotherapists working in the other fields (PWOF).Material and methods: The demographic and occupational information of the participants were recorded. The Knowledge, Awareness and Attitude Questionnaire, which was designed specifically for research, was administered only to PWCPR group, and The Turkish Adaptation of The Burnout Measure-Short Version (TA-BMS) was administered to all participants online via Google Forms. Data analysis was performed using SPSS 11.5 program. Significance level was measured to p <0.05.Results: A total of 66 volunteer physiotherapist from the PWCPR (n:33, mean age:33.09±7.07 years, professional experience:10.24±7.69 years) and PWOF (n:33, mean age:26.39±2.2 years, professional experience:3.58±2.07 years) groups were included in the study. It was determined that participants’ from PWCPR group knowledge and awareness regarding COVID-19 pandemic increased, but their attitudes changed negatively. It was appointed that PWCPR gave danger signals in terms of burnout (according to TA-BMS), and PWOF was in burnout due to lack of professional experience and being young age compared to PWCPR. A statistically significant difference was found between two groups in terms of burnout levels (p:0.014).Conclusion: It was concluded that COVID-19 pandemic caused changes in terms of knowledge, awareness and attitudes of PWCPR. It was determined that level of knowledge about the pandemic, occupational field, age, and years of professional experience affected the burnout level of physiotherapists.