Yeni yüzyılda sanatta gösterme sorunu

Abstract

“Yeni Yüzyılda Sanatta Gösterme Sorunu” adlı çalışma, yapıtın anlatı ve sergilenmesi bağlamındaki ‘gösterme’yi; içinde bulunduğumuz yüzyılın sanatı çevreleyen olanaklar ve eksen oluşturan kuramlar ile birlikte ortaya koyar. Olanak ve kuramları göstergebilimsel yöntemlerle, yapıt içerisinden okumayarak; sanatının temsil olanaklarını inceler. Bu aşamada temsilin dil ile olan ilişkisini örnek gösterir; yapıt üzerinden göstergeler aracılığıyla temsilin nasıl bir yol izlediğini irdeler. “Temsil ve Göstergebilim”, görsel kültür ve sanatlarda, göstergebilimsel yaklaşımın kaçınılmaz olduğu gerçeği üzerinde durur. İkonografi ve göstergebilim arasındaki farkı belirtir. Gösterilen’i, ‘göstergesel zincir’ üzerinden açıklamaya çalışır; görsel kültür içerisindeki görüntüsel göstergelerin nasıl anlaşılması gerektiği konusunu örnekler. Göstergesel zincir ile ortaya konan dizgeden, Gösterme’yi açıklar. Yapıtlar aracılığıyla örneklerken; konuyu çevreleyen kuramları sıralar. “Artistik İmgenin Gösterilmesi”, bir mecralar sorunu olarak sanatı yeniden ele alırken; teknoloji ve medya olanaklarının, başlangıcından günümüze resim sanatına katkılarını inceler. “Çağdaş Görüntülerin Gösterimi” medya olanaklarını incelerken, bir medya eleştirisi de beraberinde getirir. “Referans İmgeler” temsilin göstergeler aracılığıyla tüm görsel kültür ve yaşama dağıldığını örnekler; aynı zamanda her biri birer göstergeye dönüşen sanat yapıtlarını, mecralarıyla birlikte sunar. “Yapıtın Gösterilme Sorunu” yapıtın sunumuyla ilgili olanakları, bu alandaki kuramları ve devreye giren göstergesel sistemleri bir dizge olarak ortaya koymaya çalışır. Mekan ve sonrasında mekansızlaşmanın, sanatın bağlamını nasıl oluşturduğunu inceler. “Sanatta Algılanma/ Okunma Sorunu” göstergebilimin, doğru bir çağdaş sanat okumasına olanak verdiğini, sanat yapıtındaki farklı kodlamaları ana başlıklar halinde inceleyerek tartışır. Sonucunda “Temsiliyette Kodlama Farklılıkları” ise, kodlamalardaki farklılıklara rağmen, temsilin çağdaş sanatta tıpkı dil’deki gibi sonsuz olanaklar sağladığını açıklar. Sonuç bölümü, sanatın görünürlüğe hizmetini ve temsilin göstergeler aracılığıyla görünürlük içerinde her yana yayıldığını savunuır.

The “Problem of Displaying in Art in the New Century” tries to establish the obligation to ‘display’ in the context of indication within an artwork as well as of displaying the artwork itself together with all possibilities of today’s century surrounding the art and all conceptions forming an axis for art “Performance and Semiology” mainly concentrates on the fact that why a semiological approach is unavoidable for visual culture and art and states the methodological difference between iconography and semiology. It tries to explain the Displayed via an “indicative chain” and gives examples on how the imaginary indications. The “Displaying Artistic Image” rehandles the art as a problem of channels and examines the contribution of technological and media facilities to the pictorial art. The section titled “Display of Modern Images” establishes the media possibilities.“Reference Images” examplifies how a performance is distributed among visual culture. The “Problem of Displaying Artwork” tries to establish the possibilities related with presentation of an artwork as well as the concepts and operable indicative systems in this field as an arrangement. The “Problem of Perception/ Reading of Art” examines headlines how semiology makes it possible to read a modern art correctly and discusses different codings in an artwork “Differences of Coding in Performances” explains that a performance in modern art provides endless possibilities as in the case of language, The conclusion section states how art serves for visibility and how performance spreads all around through indicators within the visibility itself and the study is thus concluded.