Diz osteoartritli bireylerde aşamalı motor imgelemenin ağrı ve fonksiyon üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, diz osteoartriti (OA) olan bireylerde Aşamalı Motor İmgeleme (AMİ) uygulamasının ağrı ve fonksiyonu iyileştirmede Transkutanöz Elektriksel Sinir Stimülasyonu’ndan (TENS) daha etkili olup olmadığını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: 46 diz osteoartritli katılımcı AMİ ya da TENS grubuna randomize edildi. 8 hafta (24 seans) süren tedavide her iki gruba AMİ ya da TENS'e ek olarak konvansiyonel egzersizler ve ev egzersizleri de verildi. Katılımcılar tedavi öncesi, tedavi sonrası ve altı haftalık takip dönemi sonrası değerlendirildi. Diz ağrısı Vizüel Analog Skala (VAS) ile, basınç ağrı eşiği algometreyle, aktif diz eklem hareket açıklığı (EHA) dijital gonyometreyle, kas kuvveti hand-held dinamometreyle, fiziksel performans Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (ZKYT) ile, ağrı, fonksiyon ve sertlik Western Ontorio ve McMaster Üniversitesi Osteoartrit İndeksi (WOMAC) ile değerlendirildi. Bulgular: TENS grubunda sekiz haftalık tedavinin sonunda VAS istirahat, VAS aktivite, VAS gece, basınç ağrı eşiği, aktif diz fleksiyonu EHA, izometrik kas kuvveti, fiziksel performans ve WOMAC düzeylerinde anlamlı değişimler izlenirken VAS istirahat ve WOMAC değerlerindeki olumlu etkiler altı haftalık takip sonunda da korunabildi (p<0,05). AMİ grubunda sekiz haftalık tedavinin sonunda VAS istirahat, VAS aktivite, VAS gece, basınç ağrı eşiği, aktif diz fleksiyonu EHA, izometrik kas kuvveti, fiziksel performans ve WOMAC düzeylerinde anlamlı değişimler izlenirken VAS aktivite, VAS gece, diz fleksörlerinin izometrik kas kuvveti ve WOMAC değerlerindeki olumlu etkiler altı haftalık takip sonunda da korunabildi (p<0,05). Ancak VAS aktivite, aktif diz fleksiyonu EHA, izometrik kas kuvveti ve WOMAC değerlerinden elde edilen değişim AMİ eğitimi alan grupta daha üstündü (p<0,05). Sonuç: AMİ eğitiminin diz osteoartrit tedavisinde ağrı, EHA, izometrik kas kuvveti ve fonksiyonu iyileştirmede TENS'ten daha etkin bir yöntem olduğu görüldü.Objective: The aim of this study was to investigate whether Graded Motor Imagery (GMI) is more effective than Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation (TENS) in improving pain and function in individuals with knee osteoarthritis (KOA). Materials and Methods: 46 participants with knee osteoarthritis were randomized to the GMI or TENS group. During the 8-week (24 sessions) treatment, both groups received conventional exercises and home exercises in addition to GMI or TENS. Participants were evaluated baseline, post-treatment and after a six-week follow-up period. Knee pain was assessed by Visual Analog Scale (VAS), pressure pain threshold (PPT) by algometer, active knee range of motion (ROM) by digital goniometer, isometric muscle strength by hand-held dynamometer, physical performance by Timed Up and Go Test (TUG), pain, function and stiffness by Western Ontario and McMaster University Osteoarthritis Index (WOMAC). Results: In the TENS group, significant changes were observed in VAS-rest, VAS-activity, VAS-night, PPT, active knee flexion ROM, isometric muscle strength, physical performance and WOMAC levels at the end of the eight-week treatment, while the positive effects in VAS-rest and WOMAC values were maintained at the end of the six-week follow-up (p<0.05). In the GMI group, significant changes were observed in VAS-rest, VAS-activity, VAS-night, PPT, active knee flexion ROM, isometric muscle strength, physical performance and WOMAC levels at the end of eight-week treatment, while the positive effects in VAS-activity, VAS-night, isometric muscle strength of knee flexors and WOMAC values were maintained at the end of six-week follow-up (p<0.05). However, the change in VAS-activity, active knee flexion ROM, isometric muscle strength, and WOMAC values was superior in the group receiving AMI training (p<0.05). Conclusion: GMI was found to be a more effective method than TENS in improving pain, ROM, isometric muscle strength, and function in the treatment of knee osteoarthritis.