Çekimli ve çekimsiz ortodontik tedavi yaklaşımlarının kondil yolu üzerine etkilerinin aksiograf yardımı ile araştırılması

Abstract

Bu çalışmada sabit ortodontik tedavisi çekim içeren ve çekim içermeyen bireylerin kondil yolu eğimleri axo 200 axiografı (SAM Prazisionstechnik) ile incelenmiştir. Araştırmamız standard edgewise teknik ile tedavi olan bireyler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu 50 tedavisi çekim içeren; 50 çekim içermeyen, toplam 100 bireyden oluşmuştur. Bu bireylerden tedavi öncesi ve tedavi sonrası alınan aksiografik kayıtlar araştırmamızın gerecini oluşturmuştur. Olguların seçiminde bireylerin daha önce bir TME rahatsızlığı şikayetinin olmamasına, ortodontik tedavi hikayesi bulunmamasına ve ortodontik tedavisinin sabit ve standart edgewise teknikle yapılmasına dikkat edilmiştir. Tedavi esnasında oluşan değişiklikleri tespit etmek amacı ile sağ ve sol eklemin kondil yolu kayıtları hem açma-kapama hemde protrüzyon hareketleri sırasında kaydedilmiş ve her bir kayıt için ayrı ayrı kondil yolu eğimi ve hareketin uzunluğu ölçülmüş ve ayrıca klinik olarak hastanın maksimum açma overbite ve overjet değerleri de ölçülmüştür. Her bir grup ve alt gruplar için tedavi öncesi ve sonrası değerlerin arasındaki farkların grup içi istatistiksel önemi eşlenik örneklem t testi ile incelenmiştir. Çekimli ve çekimsiz gruplar ve alt grupları arasındaki farkların istatistiksel önemi ise Bağımsız örneklem t testi ile belirlenmiştir. Aksiografik değerlendirme sonucunda çekimli ve çekimsiz tedavi yöntemlerinin kondil yolu üzerinde önemli etkileri şöyledir: Çekimsiz yaklaşım ile tedavi edilen bireylerin sadece sol eklem bölgesinde açma hareketinde bir kısalma meydana gelmiş ancak kondil yolu eğimlerinde ve sağ kondil eğim ve hareket uzunluklarında anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Ayrıca çekimli grup ve alt gruplarının aksiografik kayıtlarının ölçümlerinde anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Gruplar arası karşılaştırmalarda da istatistiksel anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Sonuç olarak çekimli veya çekimsiz yaklaşım ile sabit ortodontik tedavi gören bireylerin eklem kondil yolu eğimlerinde herhangi bir farklılık meydana gelmemektedir. In this study, effects of orthodontic extraction on condylar pathways were evaluated by axo 200 axiograph in patients treated with fixed orthodontic appliances. Research was carried out on patients treated with standard edgewise mechanics. The study material consisted of axiographic records that have been taken before and after orthodontic treatment. The study group consisted of 100 orthodontic patients. Patients' charesteristics were; being free of TMD symptoms, no anamnesis of orthodontic treatment and having the fixed orthodontic treatment with standart edgewise mechanics. In order to define the changes occuring in extraction and nonextraction treatment groups right and left condylar pathways were recorded during both opening-closing movement and protrusive movement.Condylar pathways and the length of the movements were measured, futhermore maximum opening capacity, overjet and overbite values were measured clinically too. Each main group and the subgroups were evaluated and compared to each other. Intra group comparisons were evaluated with paired sampe t test, and intergroup differences were evaluated with independent sample t test. Results of the evaluation of intra and inter group differences were as followed: Patients treated with nonextraction approach showed a significant shortened oppening movement at left condyle, nevertheless no significant changes were observed at condylar pathways in the group treated with extraction approach and in the subgroups. Finally it could be concluded that condylar pathways did not change following fixed orthodontic treatment either with extraction approach or nonextraction approach.