Altıncı sınıf matematik dersinde kullanılan modüler öğretimin öğrencilerin akademik başarısına kalıcılığa etkisi ve uygulamaya ilişkin öğrenci görüşlerinin incelenmesi

Abstract

Bu çalışmadaki temel amaç altıncı sınıf matematik dersinde kullanılan modüler öğretim tasarımının, öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenme kalıcılığına etkisini araştırmak ve öğrencilerin görüşlerini almaktır. Çalışmanın nicel boyutu; gerçek deneysel desenlerden biri olan ön test-son test kontrol gruplu, seçkisiz desen ile tasarlanmıştır. Çalışmadaki nitel boyutta ise olgubilim desenine başvurulmuştur. Araştırmadaki nicel çalışma grubunu; İstanbul ili sınırları içerisindeki Sultangazi ilçesinde yer alan bir devlet okulunda öğrenim görmekte olan, iki adet 6. Sınıf şubesindeki 57 öğrenci oluşturmaktadır. Deney ve kontrol gruplarındaki öğrenciler; örneklem seçimlerinden her birine eşit tercih edilme ihtimali (Büyüköztürk vd., 2013) olan basit seçkisiz örnekleme metoduyla tespit edilmiştir. Buna göre deney grubunu; 14 tane kız, 15 tane erkek öğrenciden oluşan toplam 29 öğrenci, kontrol grubunu ise 15 kız, 13 erkek öğrenciden oluşan toplam 28 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın nitel çalışma grubunu ise deney grubundaki 29 öğrenci oluşturmaktadır. Bu çalışmada veri toplamak araçları, araştırmacının hazırlamış olduğu oran ve cebirsel ifadeler konulu akademik başarı testi ile yarı yapılandırılmış biçimde hazırlanan görüşme formundan oluşmaktadır. Nicel verilerden elde edilen bulgular doğrultusunda 0.05 anlamlılık düzeyinde; 1., 2., 5. ve 6. araştırma sorularının sınanmasında ilişkili grup t-testi, 3., 4., 7. ve 8. araştırma sorularının sınanmasındaysa ilişkisiz grup t-testine başvurulmuştur. Araştırmanın nitel verilerinin analizi için frekans değerleri verilmiştir. Araştırmanın nicel verilerinden modüllerle sunulan matematik öğretiminin akademik başarıyı arttırdığı, ancak öğrenme kalıcılığı üzerinde etkisi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formlarıyla elde edilen nitel verilerde ise öğrenciler, modüler öğretimin akademik başarılarında artış sağladığını, matematik dersine karşı olumlu düşünceler geliştirmeye katkı sağladığını, derse katılımı sağladığını, matematiği eğlenceli bulmaya başladıklarını, etkinliklerde zaman zaman iş birliğinin olmasını sevdiklerini belirtmişlerdir. Aynı zamanda öğrenciler derslerin bundan sonra modüler öğretimle işlenmesini istediklerini, modüler öğretimin motivasyonlarını arttırdığını, problemleri anlayarak daha kolay çözebildiklerini, etkinlikler sayesinde yaratıcılığının geliştiğini ayrıca konuları, soruları ve sorunları daha iyi analiz edip değerlendirebildiklerini ifade etmişlerdir.

The main aim of this study is to investigate the impact of modular instructional design used in the sixth-grade mathematics course on students' academic achievements and learning retention, as well as to gather students' opinions. The quantitative aspect of the study was designed with a pretest-posttest control group, quasi-experimental design, one of the real experimental designs. The qualitative aspect of the study employed a phenomenological design. The quantitative study group in the research consists of 57 students from two 6thgrade classes in a public school located in the Sultangazi district of Istanbul. Students in the experimental and control groups were identified using the simple random sampling method, which provides an equal chance of selection for each sample selection (Büyüköztürk et al., 2013). Accordingly, the experimental group consists of a total of 29 students, with 14 girls and 15 boys, while the control group consists of a total of 28 students, with 15 girls and 13 boys. The qualitative study group of the research consists of the 29 students in the experimental group. Data collection tools in this study include an academic achievement test on ratio and algebraic expressions prepared by the researcher and a semi-structured interview form. Based on the findings obtained from quantitative data, the related group t-test was used at the 0.05 significance level to test the 1st, 2nd, 5th, and 6th research questions, while the independent group t-test was used to test the 3rd, 4th, 7th, and 8th research questions. Frequency values are provided for the analysis of qualitative data in the research. According to the results obtained from quantitative data, it was concluded that modular math instruction increased academic achievement but did not have an impact on learning retention at the 0.05 significance level. Qualitative data obtained through semi-structured interview forms revealed that students perceived modular instruction as contributing to increased academic achievement, developing positive attitudes, encouraging participation in class, finding math enjoyable, and appreciating occasional collaboration in activities. Additionally, students expressed a preference for future lessons to be taught using modular instruction, stating that it enhanced their motivation and contributed to the development of problem-solving skills, along with creative and critical thinking skills.