Farklı yüzey hazırlık işlemleri uygulanan indirekt restoratif materyallerin üniversal renk kompozitlerle tamirinin değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı seramik ve rezin nanoseramik esaslı CAD/ CAM restorasyonların farklı yüzey işlemlerini takiben üniversal renk kompozitlerle tamirinde bağlanma kuvvetlerinin ve renk uyumunun değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Empress ve Cerasmart270 CAD/ CAM bloklardan numuneler hazırlanarak, termal döngüde yaşlandırıldı. Numunelere Al2O3, Cojet ve biyoaktif cam partikülleri (BAC) uygulanması sonrası Tokuyama Universal Bond/ Omnichroma ve G-Multiprimer/ G-Premio Bond/ Essentia Universal ile tamir restorasyonları yapılarak makaslama bağlanma değerleri ölçüldü ve yüzeyleri mikroskop altında incelendi. Kontakt profilometrede pürüzlülük değerleri ölçüldü ve yüzeyler SEM’de görüntülendi. Spektrofotometre ile renk ölçülerek CIELab’e göre ∆E renk farkı hesaplandı. Mikrosızıntı değerlendirmesi için numuneler bazik fuksinde bekletilip skorlandı. Veriler 3-yönlü ANOVA, Tukey HSD testleri ile anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Empress yüzeylerinde BAC, Cojet ve Al2O3 işlemlerinde elde edilen makaslama bağlanma kuvvetleri arasında anlamlı fark bulunamadı. Omnichroma, Essentia’dan daha yüksek bağlanma değerleri gösterdi (p<0,05). Yaşlandırma öncesi ∆E değerleri klinik kabul edilebilir eşikten yüksek, yaşlandırma sonrası ise eşik değerin kısmen altındadır. Al2O3, BAC ve Cojet yöntemlerinden daha yüksek pürüzlülüğe neden oldu (p<0,05). Yüzey hazırlık işlemleri arasında mikrosızıntı açısından anlamlı bir farklılık tespit edilmedi. Sonuç: Restorasyon tamirinin minimal invaziv yüzey hazırlığı ve maksimum bağlanma değerleri ile gerçekleştirilmesi yolunda BAC, tribokimyasal silika kaplama yöntemine benzer sonuçlar sağlandı. Bu çalışmanın sınırları dahilinde üniversal tek renk kompozitlerin kullanımı renk uyumu açısından kabul edilebilir sınırlara yakındır.

Objective: To evaluate bond strengths and color-match in repair of indirect ceramic and resin-nanoceramic CAD/ CAM blocks with two universal shade composites after three different surface preparations. Material and Methods: Samples were prepared from Empress and Cerasmart270 CAD/ CAM blocks and thermocycled. After applying Al2O3, Cojet, and bioactive glass particles (BAG) repair restorations were performed with Tokuyama Universal Bond/ Omnichroma and G-Multiprimer/ G-Premio Bond/ Essentia Universal, shear bond test was conducted and fractured surfaces were examined under microscope. Roughness values were measured using contact profilometer and were examined in SEM. Color difference ∆E was calculated according to CIELab formula by using spectrophotometer. For microleakage evaluation, samples were kept in basic fuchsin and scored. Data were evaluated with 3-way ANOVA and Tukey HSD tests at p<0.05. Results: No significant difference was found between the shear bond strengths obtained in BAG, Cojet and Al2O3 on Empress surfaces. Omnichroma showed higher bond strength values than Essentia in all surface treatments (p<0.05). ∆E values before aging are higher than clinically acceptable threshold and partially below the threshold after aging. Al2O3 caused higher roughness than BAG and Cojet (p<0.05). There was no significant difference between surface treatments in terms of microleakage. Conclusion: BAG provided similar results to Cojet method in performing restoration repair with minimally invasive surface preparation and maximum bond strength. Within the limits of this study, the use of universal shade composites in repair of ceramic and resin-nanoceramic indirect restorations were found to be close to acceptable limits in terms of color match.