Horizontal Mattress Sutures with Gauze Support for the Closure of Large Skin Defects: A Simple and Inexpensive Technique

Abstract

Objectives: The study examined the feasibility of asuturing technique involving the use of horizontalmattress sutures with gauze support, which is based onthe distribution of tensile forces over a wider area andthe use of mechanical creep and stress relaxation of skin,for primary or staged closure of skin defects.Material and Methods: A total of 15 wounds of eightpatients were included. Direct wound closure was notpossible in any of these wounds and all wounds wereclosed using horizontal sutures supported by gauzeswhere a gauze was placed between suture material andskin to spread the pressure over a wider area. Defectswere closed either primarily or gradually.Results: Size of the wounds ranged between 1.5 x 1.5 cmand 17 x 11cm. Successful skin edge apposition could beaccomplished in all fifteen wounds using the techniquedescribed herein. In one patient, skin apposition failedsubsequently, and the patient was managed with skingrafting; thus, conventional methods including skingrafts/flaps or secondary healing could be avoided in theremaining patients. No scar-related complicationsoccurred during follow-up (mean duration, 8 months)after wound healing.Conclusion: Preliminary results of this simple techniquesuggest that the technique has the potential to be usedfor the closure of primary non-closable wounds with lowcomplication rate.

Amaç: Bu çalışmada, primer kapatılamayan cilt defektlerinin primer ya da kademeli kapatılmasında, germe kuvvetlerinin daha geniş bir alana yayılmasını ve mekanik sürünme ile ciltteki gerilimden faydalanılmasını esas alan yatay matris sütür tekniğinin gazlı bez desteği ile uygulanmasının fizibilitesinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereçler ve Yöntem: Toplamda sekiz hastada bulunan 15 primer kapatılamayan yara çalışmaya alındı. Yaraların hiçbirinin direkt kapatılması mümkün değildi; bu yüzden gazlı bez desteğiyle yatay sütür tekniğine başvuruldu. Gazlı bez sütür materyali ile cilt arasına yerleştirilerek basıncın daha geniş bir alana yayılması amaçlandı. Defektler primer veya kademeli olarak kapatıldı. Bulgular: Yaraların boyutu 1.5 x 1.5 cm ile 17 x 11 cm arasında değişmekteydi. Söz konusu teknik ile olguların tamamında yara dudaklarının karşılıklı getirilmesi mümkün oldu. Müteakip dönemde bir hastada apozisyonun yetersiz kalması nedeniyle greft uygulandı. Böylelikle, diğer hastalarda cilt greft/flepleri veya sekonder iyileşme gibi geleneksel yöntemlerden kaçınılmış oldu. Yaraların iyileşmesi sonrasında, ortalama sekiz aylık takip süresi boyunca hiçbir hastada yarayla ilişkili bir komplikasyon görülmedi. Sonuç: Bu basit tekniğin elde edilen ilk bulguları, tekniğin primer kapatılamayan yaraların kapatılmasında uygulanabileceğini ve takip eden süreçte bir komplikasyon gelişmeyeceğini göstermektedir.