A comparative study of working times in European Union Law and Turkish Law

Abstract

AVRUPA BİRLİĞİ VE TÜRK HUKUKUNDA ÇALIŞMA SÜRELERİNİN KARŞILAŞTIRMALI ÇALIŞMASI Çalışma süreleri, çalışma koşullarının önemli bir öğesi olarak iş hukukunca insanın fiziksel varlığını koruyucu bir etmen olarak kabul edilir ve iş memnuniyeti ile yaşam kalitesi üzerinde kritik bir etkiye sahiptir. Bu nedenledir ki, iş hukukunun bu konudaki ana hedefi, endüstrileşmenin ilk dönemlerinde tüm Avrupa ülkelerinde oldukça uzun olan günlük ve haftalık çalışma sürelerini kısıtlamak ve kısaltmaktır. Çalışma süreleri ile ilgili yasal düzenlemeler, teknolojik gelişmeler çalışma süresi bağlamında farklı çalışma türlerini gerektirdiğinden hızla yenilenmektedir. 4857 Sayılı Türk İş Kanunu, Türkiye’nin AB ile bütünleşme sürecinde ileriye atılmış bir adım olarak farklı çalışma sürelerine ilişkin talepleri karşılamıştır. Türk mevzuatı çalışma süreleri bakımından, bu çalışmada açıklanan birkaç önemli nokta dışında, genel olarak Topluluk Hukuku ile uyumludur. Kaldı ki, 4857 sayılı İş Kanunu, çalışma süreleri bakımından geç ama önemi hafife alınmayacak bir adımdır.

A COMPARATIVE STUDY OF WORKING TIMES IN EUROPEAN UNION LAW AND TURKISH LAW Being a crucial element of working conditions, working times have a key influence upon job satisfaction and the quality of working life, while it is also perceived by labour law as an issue of safeguarding physical existence of human beings. Thus, the main goal of labour law is to limit and shorten daily and weekly working hours which had been too long in all the European countries during the first periods of industrialization. Working time measures have been rapidly modernizing while technological developments necessitate different working types regarding duration of work. Turkish Labour Act Numbered 4857 has met the demands of different types of working time, which is also a step forward through the integration process of Turkey into the EU. Turkish legislation is in accordance in general with the acquis communautaire, regarding working time except some important points which are discussed in this thesis. Furthermore, Labour Act Number 4857 is late but not the least step for Turkish Labour Law within the context of working times.