Multiple sklerozlu olgularda, robot yardımlı yürüyüş eğitimiyle birlikte uygulanan transkraniyal doğru akım uyarımı ve transkutan spinal doğru akım uyarımının mobilite üzerine etkileri

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı Multiple Sklerozlu (MS) bireylerde Robot Yardımlı Yürüyüş Eğitimiyle (RYYE) birlikte uygulanan transkraniyal doğru akım uyarımı (tDCS) ve transkutan spinal doğru akım uyarımının (tsDCS) sham uygulamaya ve birbirlerine karşı motor fonksiyonlar ve yorgunluk üzerindeki etkisini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya dahil edilen MS tanılı 35 birey randomize edilerek üç gruba ayrıldı. Bu gruplar tDCS grubu (anodal tDCS+sham tsDCS), tsDCS grubu (sham tDCS+katodal tsDCS) ve sham grubuydu (sham tDCS+sham tsDCS). Tüm gruplar 4 hafta boyunca haftada 3 gün 55 dakika (20 dk stimülasyon uygulaması+20 dakika RYYE+15 dakika konvansiyonel fizyoterapi) olmak üzere 12 seansa alındı. Katılımcıların tedavi öncesi ve sonrası motor fonksiyonlarını değerlendirmek için Zamanlı 25 Adım Yürüme Testi (Z25AYT), Zamanlı Kalk Yürü Testi (ZKYT), Multiple Skleroz Yürüme Skalası-12 (MSYS-12) ve yürüme hızı kullanılırken yorgunluğu değerlendirmek için Yorgunluk Etki Skalası (YES), Yorgunluk Şiddeti Ölçeği (YŞÖ) kullanıldı. Bulgular: Sham grubu ile kıyaslandığında hem tDCS hem de tsDCS grubunda yürüyüş hızında artış ve Z25AYT, MSYS-12 ve ZKYT skorlarında azalmalar ve yorgunluğun azalması (YŞÖ) dahil olmak üzere yürüyüşle ilgili sonuçlarda önemli iyileştirmeler gözlendi. Ancak tDCS ve tsDCS grupları arasında herhangi bir farklılık gözlenmedi. Özellikle, tsDCS grubu, tDCS grubunda gözlenmeyen, sham grubuna kıyasla YES'in fiziksel alt ölçeğinde önemli bir iyileştirme gösterdi. Sonuç: MS’li bireylerde RYYE ile birlikte uygulanan tDCS ve tsDCS yürümeyi iyileştirir ve yorgunluğu azaltır. Bu durum bu uygulamaların motor rehabilitasyondaki potansiyellerini vurgularken tDCS ve tsDCS uygulamalarının birbirlerine göre üstünlüğü gözlenmedi.

Objective: The aim of this study is to compare the effects of transcranial direct current stimulation (tDCS) and transcutaneous spinal direct current stimulation (tsDCS), applied with Robot-Assisted Gait Training (RAGT), on motor functions and fatigue in individuals with Multiple Sclerosis (MS), against both sham application and each other. Materials and Methods: Thirty-five individuals diagnosed with MS were randomized into three groups: the tDCS group (anodal tDCS + sham tsDCS), the tsDCS group (sham tDCS + cathodal tsDCS), and the sham group (sham tDCS + sham tsDCS). All groups underwent a total of 12 sessions over four weeks, with three sessions per week, each lasting 55 minutes (20 minutes of stimulation, 20 minutes of RAGT, and 15 minutes of conventional physiotherapy). To evaluate motor functions before and after treatment, the Timed 25-Foot Walk Test (T25FW), Timed Up and Go Test (TUG), Multiple Sclerosis Walking Scale (MSWS), and walking speed were used, while the Fatigue Impact Scale (FIS) and Fatigue Severity Scale (FSS) were employed to assess fatigue. Results: Compared to the sham group, both the tDCS and tsDCS groups demonstrated significant improvements in gait-related outcomes, including increased walking speed, reduced scores on the T25FW, MSWS-12, and TUG, and decreased fatigue (FSS). However, no differences were observed between the tDCS and tsDCS groups. Notably, the tsDCS group showed a significant improvement in the physical subscale of the FIS compared to the sham group, which was not observed in the tDCS group. Conclusion: tDCS and tsDCS applied in conjunction with RAGT improve walking and reduce fatigue in individuals with MS. While these findings highlight the potential of these interventions in motor rehabilitation, no superiority was observed between tDCS and tsDCS applications.